Karol Dominik Przeździecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Karol Dominik Przeździecki
Ilustracja
Herb
Roch III
Rodzina Przeździeccy
Data i miejsce urodzenia 1782
Czarny Ostrów
Data i miejsce śmierci 1832
Poznań
Ojciec Michał Przeździecki
Matka Maria Mostowska
Żona

Anna Chrapowicka
Kornelia Gorska

Odznaczenia
Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)

Karol Dominik Przeździecki (ur. 1782 w Czarnym Ostrowie – zm. w kwietniu 1832 w Poznaniu) – polski arystokrata i pułkownik wojska polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Od 1805 roku właściciel miasta i majątku Smorgonie[1]. Walczył wraz z wojskami cesarza Napoleona Bonaparte podczas wyprawy na Rosję w 1812 roku jako dowódca 21 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego i później 18 pułku ułanów. W 1813 roku otrzymał za zasługi francuską Legię Honorową. W 1816 roku powrócił do Smorgoń zajmując się rozwojem miejscowej gospodarki.

Uczestniczył w Powstaniu listopadowym w latach 1830-1831, po którym rząd carski skonfiskował mu majątek, a sam Przeździecki musiał uciekać do będącego pod panowaniem pruskim Poznania, gdzie zmarł w 1832 roku.

Dwukrotnie żonaty. Pierwszą żoną była Anna Chrapowicka, córka Antoniego i Kazimiery z Burzyńskich. Po jej śmierci ożenił się z Kornelią Gorską, córką posła na Sejm Wielki Stanisława Augusta i Anny z Niemirowiczów-Szczyttów (córki pisarza skarbowego litewskiego Justyniana Niemirowicza-Szczytta)[2][3].

Przypisy

  1. Encyklopedia Kresów, Wydawnictwo Kluszczński, Kraków, s.433, ​ISBN 83-89550-93-8
  2. Niemirowiczowie-Szczyttowie [w:] T. Żychliński, Złota Księga Szlachty Polskiej, Rocznik IV, Poznań 1882, s. 367
  3. Karol Dominik Przeździecki h. Pierzchała (Roch III) [w:] Wielka Genealogia Minakowskiego