Kelly Clark

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kelly Clark
Kelly Clark za sterami myśliwca Boeing F/A-18E/F Super Hornet
Kelly Clark za sterami myśliwca Boeing F/A-18E/F Super Hornet
Data i miejsce urodzenia 26 lipca 1983
Newport, USA
Klub Mount Snow Ski Club
Wzrost 163 cm
Waga 61 kg
Debiut w PŚ 17.12 2000, Mt-Sainte-Anne (37. miejsce - halfpipe)
Pierwsze punkty w PŚ 18.01 2001, Kronplatz
(3. miejsce - halfpipe)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Salt Lake City 2002 Halfpipe
Brąz
Vancouver 2010 Halfpipe
Brąz
Soczi 2014 Halfpipe
Mistrzostwa świata juniorów
Złoto
Berchtesgaden 2000 Halfpipe
Puchar Świata (AFU)
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
2012/2013
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2013/2014
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2014/2015
Puchar Świata (Halfpipe)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
2012/2013
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
2013/2014
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
2014/2015
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2015/2016
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2016/2017
Winter X-Games
Złoto
Aspen 2014 superpipe
Złoto
Aspen 2013 superpipe
Złoto
Aspen 2012 superpipe
Złoto
Aspen 2011 superpipe
Złoto
Aspen 2006 superpipe
Złoto
Aspen 2002 superpipe
Srebro
Aspen 2015 superpipe
Srebro
Aspen 2010 superpipe
Srebro
Aspen 2009 superpipe
Srebro
Aspen 2004 superpipe
Srebro
Aspen 2003 superpipe
Brąz
Aspen 2008 superpipe
Winter X-Games Europe
Złoto
Tignes 2013 SuperPipe
Złoto
Tignes 2012 SuperPipe
Strona internetowa

Kelly Clark (ur. 26 lipca 1983 w Newport) – amerykańska snowboardzistka, trzykrotna medalistka olimpijska.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej pojawiła się 15 marca 1998 roku w Mt. Snow, gdzie w zawodach FIS Race zajęła 17. miejsce w halfpipe'ie. W 2000 roku wystąpiła na mistrzostwach świata juniorów w Berchtesgaden, gdzie zdobyła złoty medal w tej samej konkurencji.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 17 grudnia 2000 roku w Mont-Sainte-Anne, zajmując 37. miejsce. Pierwsze pucharowe punkty wywalczyła 18 stycznia 2001 roku w Kronplatz, zajmując trzecie miejsce. Tym samym nie tylko zdobyła punkty, ale od razu stanęła na podium. W zawodach tych wyprzedziły ją jedynie jej rodaczka, Tricia Byrnes i Natasza Zurek z Kanady. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 2012/2013, kiedy to zwyciężyła w klasyfikacji generalnej AFU[1], a w klasyfikacji halfpipe'a zdobyła Małą Kryształową Kulę. Ponadto w klasyfikacji halfpipe'a zwyciężała także w sezonach 2013/2014 (AFU - 2. miejsce) i 2014/2015 (AFU - 3. miejsce), a w sezonach 2015/2016 i 2016/2017 zajmowała drugie miejsce.

W 2002 roku wywalczyła złoty medal na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City, wyprzedzając Francuzkę Doriane Vidal i Fabienne Reuteler ze Szwajcarii. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Turynie była czwarta, przegrywając walkę o podium z Norweżką Kjersti Buaas. Podczas igrzysk w Vancouver w 2010 roku była trzecia, plasując się za Australijką Torah Bright i obrończynią tytułu Hannah Teter z USA. Brała też udział w igrzyskach olimpijskich w Soczi w 2014 roku, gdzie ponownie była trzecia. Tym razem lepsze okazały się kolejna reprezentantka USA, Kaitlyn Farrington i Torah Bright. Była też między innymi dziewiąta na mistrzostwach świata w Madonna di Campiglio w 2001 roku. Ponadto w swym dorobku ma 13 medali Winter X Games w superpipe'ie, w tym 8 złotych.

Poza karierą sportową pracuje jako pilot samolotu myśliwskiego typu Boeing F/A-18E/F Super Hornet w Amerykańskich Siłach Powietrznych.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings without rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Zwyciężczyni
1.Gold medal.svg 10 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Halfpipe -
4. 13 lutego 2006 Włochy Turyn Halfpipe Stany Zjednoczone Hannah Teter
3.Bronze medal.svg 18 lutego 2010 Kanada Vancouver Halfpipe Australia Torah Bright
3.Bronze medal.svg 12 lutego 2014 Rosja Soczi Halfpipe Stany Zjednoczone Kaitlyn Farrington
8. 13 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Halfpipe Stany Zjednoczone Chloe Kim

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Zwyciężczyni
9. 27 stycznia 2001 Włochy Madonna di Campiglio Halfpipe Francja Doriane Vidal

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Zwycięstwa w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Japonia Sapporo18 lutego 2001 (halfpipe)
  2. Włochy Bardonecchia11 lutego 2005 (halfpipe)
  3. Włochy Bardonecchia7 lutego 2009 (halfpipe)
  4. Kanada Cypress14 lutego 2009 (halfpipe)
  5. Nowa Zelandia Cardrona26 sierpnia 2012 (halfpipe)
  6. Rosja Soczi14 lutego 2013 (halfpipe)
  7. Nowa Zelandia Cardrona24 sierpnia 2013 (halfpipe)
  8. Stany Zjednoczone Copper Mountain21 grudnia 2013 (halfpipe)
  9. Stany Zjednoczone Copper Mountain6 grudnia 2014 (halfpipe)
  10. Stany Zjednoczone Park City1 marca 2015 (halfpipe)
  11. Stany Zjednoczone Mammoth Mountain24 stycznia 2016 (halfpipe)
  12. Korea Południowa Bokwang19 lutego 2017 (halfpipe)

Pozostałe miejsca na podium w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Włochy Kronplatz18 stycznia 2001 (halfpipe) - 3. miejsce
  2. Japonia Asahikawa25 lutego 2001 (halfpipe) - 3. miejsce
  3. Chile Valle Nevado13 września 2002 (halfpipe) - 3. miejsce
  4. Japonia Jōetsu28 lutego 2004 (halfpipe) - 3. miejsce
  5. Nowa Zelandia Cardrona26 sierpnia 2009 (halfpipe) - 2. miejsce
  6. Stany Zjednoczone Copper Mountain12 stycznia 2013 (halfpipe) - 2. miejsce
  7. Stany Zjednoczone Park City6 lutego 2016 (halfpipe) - 3. miejsce
  8. Nowa Zelandia Cardrona8 września 2017 (halfpipe) - 2. miejsce
  9. Stany Zjednoczone Copper Mountain9 grudnia 2017 (halfpipe) - 3. miejsce
  • W sumie (12 zwycięstw, 3 drugie miejsca i 6 trzecich miejsc).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Klasyfikacja generalna dyscyplin freestyle (Halfpipe, Slopestyle i Big Air)
  2. Od sezonu 2010/2011 obowiązuje osobna klasyfikacja generalna freestyle

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]