Kiełże

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kiełże – zwyczajowa nazwa morskich i słodkowodnych, dennych skorupiaków z kilku rodzin w rzędzie obunogów. Mają charakterystyczne bocznie spłaszczone, łukowato wygięte ciało o długości do 2 cm, w którym wyróżnić można głowę, tułów i odwłok. Na tułowiu znajdują się odnóża, dzięki którym zwierzę porusza się w wodzie pływając lub pełzając wśród roślin i kamieni. Kiełże żyją na dnie zbiorników wodnych, często występują masowo.

Na terenie Polski, w wodach słodkich i w Morzu Bałtyckim, żyje około 20 gatunków rodzimych, w tym[potrzebny przypis]:

Gatunki słodkowodne

Gatunki morskie

Gatunki obce, inwazyjne

Kiełże są pokarmem wielu gatunków ryb i ptaków. Zamrożone lub wysuszone sprzedawane są jako pokarm dla zwierząt akwariowych i terrariowych.

W literaturze polskiej, w zależności od autora, nazwy kiełże i kiełżowate opisywane są jako rodzaj Gammarus[2], rodzina Gammaridae[3] lub podrząd Gammaridea[4].

Przypisy

  1. a b c d e Ludwik Żmudziński: Świat zwierzęcy Bałtyku. Wyd. drugie zmienione. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1990, s. 114-117. ISBN 83-02-02374-4.
  2. Mały słownik zoologiczny. Bezkręgowce. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1984. ISBN 83-214-0428-6.
  3. Multimedialna Encyklopedia Powszechna WIEM edycja 2006. Young Digital Poland S.A., 2006.
  4. Czesław Jura: Bezkręgowce : podstawy morfologii funkcjonalnej, systematyki i filogenezy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, s. 473. ISBN 978-83-01-14595-8.

Bibliografia[edytuj]

  1. Biologia. Multimedialna encyklopedia PWN Edycja 2.0. Wrocław: Warszawa : Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-61492-24-5.
  2. Księga gatunków obcych inwazyjnych w faunie Polski. Instytut Ochrony Przyrody PAN. [dostęp 20 lutego 2010].