Klasztor Santa María de Jonqueres w Barcelonie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Klasztor Santa María de Jonqueres w Barcelonie
Monestir de Jonqueres
Monasterio de Junqueras
Państwo  Hiszpania
Wspólnota autonomiczna  Katalonia
Miejscowość Barcelona
Kościół rzymskokatolicki
Styl gotycki
Materiał budowlany cegła
Data zamknięcia 1810
Bazylika Niepokalanego Poczęcia
i Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Barcelonie

Basílica de la Purísima Concepción y Asunción de Nuestra Señora
Ilustracja
Państwo  Hiszpania
Miejscowość Barcelona
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
bazylika mniejsza
• nadający tytuł
od 2009
Benedykt XVI
Wezwanie Niepokalanego Poczęcia i Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny
Położenie na mapie Barcelony
Mapa lokalizacyjna Barcelony
Bazylika Niepokalanego Poczęcia i Wniebowzięcia NMP
Bazylika Niepokalanego Poczęcia i Wniebowzięcia NMP
Położenie na mapie Hiszpanii
Mapa lokalizacyjna Hiszpanii
Bazylika Niepokalanego Poczęcia i Wniebowzięcia NMP
Bazylika Niepokalanego Poczęcia i Wniebowzięcia NMP
Położenie na mapie Katalonii
Mapa lokalizacyjna Katalonii
Bazylika Niepokalanego Poczęcia i Wniebowzięcia NMP
Bazylika Niepokalanego Poczęcia i Wniebowzięcia NMP
Ziemia41°23′41″N 2°10′03″E/41,394722 2,167500

Klasztor Santa María de Jonqueresśredniowieczny klasztor w Barcelonie, w dzielnicy Eixample.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Klasztor przy ulicy Jonqueres istnieje od 1273, kiedy przeniosła się do niego kongregacja zakonna z parafii św. Wincentego położonej między miejscowościami Sabadell i Terrasa. Zakonnicy zostali zmuszeni do opuszczenia klasztoru w 1810 przez wojska napoleońskie, które zaadaptowały budynek na szpital wojskowy. Po wyjściu Francuzów z Hiszpanii obiekt nie został zwrócony pierwotnym właścicielom, lecz zamieniony na koszary.

W 1867 kościół klasztorny został przywrócony do pierwotnych funkcji i otrzymał status parafialnego. W dwa lata później władze miasta zdecydowały o rozbiórce zabudowań, które miały przeszkadzać w rozwoju urbanistycznym miasta. Obiekt został jednak uratowany dzięki działaniom mieszkańców dzielnicy, których w staraniach o konserwację klasztoru wsparła Akademia Sztuk Pięknych.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Kompleks wzniesiony jest z cegły, na planie czworoboku z wysuniętym kościołem, w stylu gotyckim. Jego fasady i ściany zewnętrzne są dekorowane w stopniu minimalnym: fasada kościoła nie posiada portalu, w jej centrum znajduje się jedynie rozeta oraz fryz poniżej poziomu dachu. Okna świątyni mają kształt ostrych łuków z maswerkiem. Całość wspiera się na przyporach, wewnętrzny dziedziniec klasztorny otacza dodatkowo kolumnada. Kościół klasztorny jest jednonawowy, z rzędem bocznych kaplic i pojedynczą wieżą zwieńczoną iglicą. Wnętrze obiektu zawiera głównie ołtarze z XIX wieku – oryginalne wyposażenie nie zachowało się do naszych czasów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]