Klaus Mitffoch (album)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy albumu muzycznego. Zobacz też: Klaus Mitffoch (zespół muzyczny).
Klaus Mitffoch
Album studyjny zespołu Klaus Mitffoch
Wydany 1985
Nagrywany marzec 1984
Gatunek new wave, post punk
Długość 38:14 (LP)
47:39 (CD)
Wydawnictwo Tonpress (SX–T 40)
MTJ
Album po albumie

Klaus Mitffoch – pierwszy album grupy muzycznej Klaus Mitffoch wydany w 1985. Uznawany za jeden z najważniejszych polskich albumów rockowych z końca XX w[1]. Wszystkie teksty są autorstwa Lecha i Bożeny Janerków.

Reedycja CD Tonpressu została uzupełniona nagraniami z singli. Nagrania te nie pojawiły się na późniejszej reedycji A.A. MTJ.

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

źródło:[2][3]

Strona Ta[edytuj | edytuj kod]

  1. „Śpij aniele mój” (L. Janerka, W. Mrozik, K. Pociecha, M. Puchała) – 0:29
  2. „O głowie” (K. Pociecha – L. Janerka) – 2:21
  3. „Wiązanka pieśni bojowych” (L. Janerka – L. Janerka) – 1:26
  4. „Nie jestem z nikim” (L. Janerka – B. Janerka) – 2:14
  5. „Klus Mitroh” (L. Janerka – L. Janerka) – 3:34
  6. „Wiązanka cz.IV” (L. Janerka, W. Mrozik, K. Pociecha, M. Puchała – B. Janerka) – 1:24
  7. „Jestem tu jestem tam” (L. Janerka, K. Pociecha – B. Janerka) – 2:18
  8. „Muł pancerny” (L. Janerka – B. Janerka) – 3:19
  9. „Powinność kurdupelka” (L. Janerka – B. Janerka) – 2:05
  10. „Strzelby” (L. Janerka, W. Mrozik, K. Pociecha, M. Puchała) – 0:25

Strona Tamta[edytuj | edytuj kod]

  1. "Nad ranem śmierć się śmieje” (L. Janerka – L. Janerka) – 2:05
  2. „Tutaj wesoło” (L. Janerka – B. Janerka) – 3:13
  3. „Ewolucja, rewolucja i ja” (L. Janerka – L. Janerka) – 2:32
  4. „Dla twojej głowy komfort” (L. Janerka, W. Mrozik, K. Pociecha, M. Puchała – L. Janerka) – 3:22
  5. „Siedzi” (K. Pociecha – L. Janerka) – 2:13
  6. „Strzeż się tych miejsc” (L. Janerka – B. Janerka) – 5:14
CD[4]
  1. „Ogniowe strzelby” (L. Janerka) – 2:50
  2. „Śmielej” (L. Janerka – L. Janerka) – 3:31
  3. „Jezu, jak się cieszę” (L. Janerka – L. Janerka) – 2:10

Skład[edytuj | edytuj kod]

źródło:[2][3]

Gościnnie
Produkcja
  • Włodzimierz Kowalczyk – realizator
  • Tadeusz Czechak – asystent
  • Artur Gołacki – okładka

Masteringu dokonano w TR Sound Studios Kraków.

Interpretacje[edytuj | edytuj kod]

Płyta rozpoczyna się prowokacyjnym zabiegiem polegającym na zderzeniu tekstu kołysanki z ostrym, niespokojnym wykonaniem, które zaprzecza przekazowi werbalnemu. „Śpij aniele mój” jest w związku z tym określana jako antykołysanka[1]. Prawie wszystkie utwory są interpretowane jako pochwała lub próba uzyskania niezależności oraz krytyka zniewolenia. Zniewalające może być społeczeństwo lub władza. Dotyczy to np. tekstów „Nie jestem z nikim”, „O głowie” (tu zwłaszcza o wolności i zniewoleniu umysłu), „Wiązanka pieśni bojowych” (w kontekście władzy, tekst zawierający dosadne słowa), „Klus Mitroh” (w kontekście społeczeństwa i totalitaryzmu), „Wiązanka cz. IV”, „Powinność kurdupelka” (gdzie człowiek został przedstawiony jako karzeł, a przeciwności, np. władza, jako słoń). Część tekstów jest również interpretowana jako ironiczny zapis życia w PRL, w warunkach kryzysu ekonomicznego i braku swobody, przy jednoczesnej walce z tymi przeciwnościami („Wiązanka cz. IV”, gdzie symbolem trudnych do zdobycia dóbr stają się majciochy, „Klaus Mitffoch”, „Tutaj wesoło”, „Ewolucja, rewolucja i ja”). W tekstach tych zaciętość i nadzieja mieszają się z pesymizmem, który najsilniej wyrażony jest w tekście dotyczącym śmierci „Nad ranem śmierć się śmieje”. Człowiek w tych tekstach często przejawia nie tylko dobre cechy, ale tkwi w nim również brutalność, agresja, konformizm i bezmyślność. Bohaterzy tekstów zawartych na płycie zmagają się właśnie z tymi wadami w nich samych lub w społeczeństwie i władzy. Upór i zachowania instynktowne człowieka (np. wyrażone w metaforze pancernego muła) mogą być rozumiane zarówno jako cecha pozytywna, pomagająca wytrwale przeciwstawiać się przeciwnościom, jak i negatywna, pchająca człowieka w złe rejony. Według niektórych interpretacji kulminacją i ukoronowaniem tekstów zebranych na płycie jest tekst „Siedzi”, opisujący pragnienie człowieka do przekroczenia ograniczeń, zachowania godności, a ostatecznie znalezienia się w lepszym świecie[1].

W warstwie stylistycznej zauważalne są różne środki stylistyczne, np. aliteracje, a przede wszystkim zabawy słowne, np. tworzenie neologizmów (np. figurole), dające w efekcie groteskę, ironię i absurd. Służą one zachowaniu wolności w zderzeniu z cenzurą. Z tego względu teksty Janerków porównywane są do tekstów Mirona Białoszewskiego[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Paweł Tański: „Siedzi, a chciałby postać”. O tekstach śpiewanych przez Lecha Janerkę na płycie Klaus Mittfoch. W: Unisono w wielogłosie, 2 : W kręgu nazw i wartości. Radosław Marcinkiewicz (red.). Sosnowiec: GAD Records, 2011, s. 237–246, seria: Materiały konferencyjne – Unisono. ISBN 978-83-61637-10-3.
  2. a b LP wydanie 1985 w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
  3. a b LP wydanie 1985 w bazie Archiwum Polskiego Rocka
  4. CD wydanie 1991 w bazie Archiwum Polskiego Rocka

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]