Aliteracja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Aliteracja (z łac. ad + litera) – powtórzenie w celach ekspresywnych jednej lub kilku głosek na początku lub w akcentowanych pozycjach kolejnych wyrazów tworzących zdanie lub wers. Aliteracja często była używana w dawnej poezji, szczególniej w klasycznej greckiej i rzymskiej, oraz w staroniemieckiej i skandynawskiej (literatura islandzka). Stanowiła też często element poezji indyjskiej jako jeden ze środków ozdobnego stylu (alamkara). Aliteracja jest częsta w poezji ludowej. Przykład aliteracji z rzymskiego poety Enniusza: O Tite, tute tati, tibi tanta tyranne tulisti.

Inne przykłady aliteracji:

  • biBoże bny
  • przecież pięknie pana przepraszam
  • it takes two to tango (ang.) – do tanga trzeba dwojga
  • Veni, vidi, vici (łac., przypisywane Cezarowi)Przybyłem, zobaczyłem, zwyciężyłem

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
związanych z aliteracją