Klin podatkowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Klin podatkowy – różnica między wydatkami pracodawcy na pensję (uwzględniającą wszelkie obciążenia podatkowe: np. ZUS, podatek dochodowy, składki na ubezpieczenia), a faktycznie otrzymywanym wynagrodzeniem.

Klin podatkowy
Klin podatkowy dla pracowników etatowych w Polsce (2014)
Klin podatkowy dla przedsiębiorców w Polsce (2014)

Nazwa wzięła się od kształtu na wykresie, który wynika z popytu i podaży pracy. Punkt równowagi popytu i podaży (R) przy braku ingerencji podatkowej zapewnia równość wynagrodzenia zatrudnionego (W) i kosztu pracodawcy (K) oraz wysokie zatrudnienie (Z1) – ilość aktywnych zawodowo w punkcie R. Podatek nałożony na pracodawcę zwiększa jego koszt (K), co zmniejsza popyt na pracę, a podatek nałożony na zatrudnionego zmniejsza jego wynagrodzenie (W), co zmniejsza podaż pracy. Skutkiem jest zmniejszenie liczby zatrudnionych z wielkości Z1 do Z2 – (ilość aktywnych zawodowo na poziomie podstawy klina) i zwiększenie liczby formalnie bezrobotnych[1]. Trzeba pamiętać, że w Polsce pracodawca wydaje na pracownika więcej niż wynosi płaca brutto, bo część składek jest dzielona między pracownika a pracodawcę.

Klin podatkowy w Polsce w 2006 roku wynosił około 44%. Wysokość klina podatkowego wykazuje tendencje do pokrywania się z udziałem wydatków sektora publicznego w odniesieniu do PKB (w 2006 roku w Polsce współczynnik ten wynosił 43,3%[2]).

Klin podatkowy jest jednym z mierników opiekuńczości państwa[potrzebne źródło]. Jest to jeden z ważniejszych czynników branych pod uwagę przez zagranicznych inwestorów przy wybieraniu lokalizacji inwestycji, gdyż informuje o nakładach jakie inwestor będzie musiał ponieść w związku z zatrudnieniem.

Pojęcie „Klin podatkowy” z reguły odnosi się do rynku pracy, ale może dotyczyć także innych rynków.

Wysokość klina podatkowego w państwach OECD (dane za rok 2013[3])[edytuj | edytuj kod]

Wysokość klina podatkowego zależy m.in. od wysokości wynagrodzenia i prawa do ulg (np. prorodzinnych). Poniższa tabela przedstawia wysokość klina podatkowego dla samotnego, bezdzietnego podatnika zarabiającego średnią pensję w danym kraju.

Państwo podatek dochodowy obowiązkowe ubezpieczenia klin podatkowy
Belgia 22,00% 33,80% 55,8%
Niemcy 16,04% 33,28% 49,3%
Austria 12,57% 36,54% 49,1%
Węgy 12,45% 36,58% 49,0%
Francja 10,42% 38,50% 48,9%
Włochy 16,31% 31,47% 47,8%
Finlandia 18,35% 24,77% 43,1%
Szwecja 13,70% 29,23% 42,9%
Czechy 8,80% 33,58% 42,4%
Słowenia 9,44% 32,90% 42,3%
Grecja 7,07% 34,49% 41,6%
Portugalia 13,06% 28,08% 41,1%
Słowacja 7,14% 33,99% 41,1%
Hiszpania 12,75% 27,91% 40,7%
Estonia 13,04% 26,87% 39,9%
Turcja 11,60% 27,04% 38,6%
Dania 35,82% 2,74% 38,2%
Norwegia 18,93% 18,41% 37,3%
Luksemburg 15,09% 21,91% 37,0%
Holandia 14,34% 22,60% 36,9%
Polska 5,93% 29,63% 35,6%
Islandia 25,87% 7,58% 33,4%
Japonia 6,68% 24,97% 31,6%
Wielka Brytania 13,26% 18,22% 31,5%
Stany Zjednoczone 15,42% 15,91% 31,3%
Kanada 13,68% 17,38% 31,1%
Australia 21,80% 5,61% 27,4%
Irlandia 13,28% 13,32% 26,6%
Szwajcaria 10,22% 11,76% 22,0%
Korea 4,61% 16,81% 21,4%
Izrael 8,38% 12,28% 20,7%
Meksyk 7,52% 11,70% 19,2%
Nowa Zelandia 16,89% 0,00% 16,9%
Chile 0,00% 7,00% 7,0%

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]