Końska Kopa (Góry Sowie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Końska Kopa
Państwo  Polska
Pasmo Sudety
Góry Sowie
Wysokość 596[1] m n.p.m.
Położenie na mapie Sudetów
Mapa lokalizacyjna Sudetów
Końska Kopa
Końska Kopa
Ziemia50°39′03,474″N 16°34′14,801″E/50,650965 16,570778

Końska Kopa (niem. Querkoppe ), 596 m n.p.m.wzniesienie w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Środkowych, w środkowej części Gór Sowich.

Wzniesienie położone na terenie Parku Krajobrazowego Gór Sowich w północno-środkowej części Gór Sowich, na północno-wschodniej ich krawędzi[1], około 2,6 km na południowy zachód od centrum Nowej Bielawy dzielnicy Bielawy. Kopulaste wzniesienie o zróżnicowanej rzeźbie i ukształtowaniu oraz dość stromych zboczach: północnych, zachodnich i wschodnich, z wyrazistą powierzchnią szczytową. Wznosi się w końcowym opadającym odcinku bocznego grzbietu, który odchodzi od Kalenicyj w kierunku północno-wschodnim[2]. Od dwuwierzchołkowego wzniesienia Chmieliny, położonej po północnej stronie oddzielone jest doliną Ciemny Jar. Wzniesienie wyraźnie wydzielają doliny: od północy dolina Ciemny Jar a od zachodu wykształcona dolina, którą płynie potok górski Bielawica, płynie. Północne zbocze wzniesienia stromo opada do potoku Bielawica tworząc południową ścianę Ciemnego Jaru. Wzniesienie zbudowane z prekambryjskich gnejsów i migmatytów[1]. Zbocza wzniesienia pokrywa niewielka warstwa młodszych osadów z okresu zlodowaceń plejstoceńskich. Cała powierzchnia wzniesienia łącznie z partią szczytową porośnięta jest lasem świerkowo bukowym regla dolnego[1]. Dolinami wydzielającymi wzniesienie prowadzą drogi leśne. U podnóża wzniesienia, po północno - wschodniej stronie rozciąga się Ciemny Jar, V-kształtna dolina, w której koryto ma Bielawica. Położenie wzniesienia, kształt oraz kopulasty szczyt czynią wzniesienie rozpoznawalnym w terenie.

Inne[edytuj | edytuj kod]

  • Na szczyt wzniesienia prowadzi z Ciemnego Jaru, doliną Bielawicy leśna droga.
  • Wzniesienie w przeszłości nosiło nazwę: Querkoppe, Przekora[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 11: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Wrocław: I-BiS, 1994, s. 202, 203. ISBN 83-85773-12-6.
  2. Rysunek układu grzbietów Gór Sowich w opracowaniu M.Staffy (nazwy szczytów zostały naniesione przez nieznanego autora). W: Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (red.). T. 11: Góry Sowie. Wrocław: Wydawnictwo I–BiS, 1995, s. 21. ISBN 83-85773-12-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]