Kościół św. Antoniego w Pile
53°09′00″N 16°45′04″E/53,150000 16,751111 nr rej. A-721 z dnia 20 czerwca 1992[1] | |||||||||||||||||
| kościół parafialny | |||||||||||||||||
 Widok ogólny | |||||||||||||||||
| Państwo | |||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Miejscowość | |||||||||||||||||
| Adres |
ul. Ludowa 20 | ||||||||||||||||
| Wyznanie | |||||||||||||||||
| Kościół | |||||||||||||||||
| Parafia | |||||||||||||||||
| Wezwanie | |||||||||||||||||
| Wspomnienie liturgiczne | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
Położenie na mapie Piły  | |||||||||||||||||
Położenie na mapie Polski  | |||||||||||||||||
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego  | |||||||||||||||||
Położenie na mapie powiatu pilskiego  | |||||||||||||||||
| 53°09′00″N 16°45′04″E/53,150000 16,751111 | |||||||||||||||||
| Strona internetowa | |||||||||||||||||
Kościół pw. Świętego Antoniego w Pile – rzymskokatolicki kościół parafialny, należący do parafii pw. św. Antoniego w Pile, dekanatu Piła, diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej. zlokalizowany w Pile (Przedmieście Bydgoskie), w powiecie pilskim, w województwie wielkopolskim.
Historia i architektura
[edytuj | edytuj kod]
Budowa świątyni rozpoczęła się w dniu 21 listopada 1928 roku, a zakończyła się w dniu 15 marca 1930 roku. Decyzja o budowie podyktowana była wzrostem liczby ludności katolickiej w mieście. Konkurs architektoniczny nadzorował ksiądz Kurt Heinrich nazywany Kuracjuszem. Program zakładał budowę kościoła i kompleksu budynków towarzyszących, jednak środków finansowych wystarczyło jedynie na samą świątynię (realizację całości dokończyli kapucyni przybyli po 1945 z Kresów Wschodnich)[2].
Projektantem budowli był niemiecki architekt Hans Herkommer ze Stuttgartu. Kościół posiada kontemplacyjne, katakumbowe wnętrze oraz uproszczoną nowatorską formę architektoniczną. Swoim wyglądem zewnętrznym nawiązuje do stylu awangardowego w budownictwie sakralnym, wzorowanym częściowo na wczesnym stylu romańskim, reprezentowanym głównie przez niemieckich architektów. Świątynia przetrwała walki o miasto w 1945 roku. W dniu 11 maja 1951 roku utworzono przy nim parafię[3].
Wyposażenie
[edytuj | edytuj kod]We wnętrzu znajdują się:
- ołtarz główny wyposażony w tabernakulum z figurą Mojżesza wydobywającego wodę ze skały,
- drewniana figura Ukrzyżowanego Chrystusa wykonana przez Bertholda Müller-Oerlinghausena z Berlina – krzyż wykonano z platformy na której odgrywano przedstawienia pasyjne w bawarskim Oberammergau, i która była wymieniana co kilkanaście lat; miasto znane było z tego od 1634 i działało tam wielu doświadczonych snycerzy; do wymiany platformy doszło m.in. w 1929; artysta po wycięciu krzyża z platformy obił go 20 tysiącami mosiężnych gwoździków (krucyfiks waży dwie tony, pionowa belka ma długość 8,30 metra, a pozioma 6 metrów, ręce Chrystusa są rozpięte na długość 5,70 metra, a wysokość sylwetki to 7 metrów); czas pracy artysty wyniósł pięć miesięcy, a stworzone dzieło było podówczas największym krucyfiksem w Europie,
- malowidła ścienne przedstawiające Drogę Krzyżową, których autorem był artysta z Willi Osler z Mannheim[4]; autor wpłynął na architekta, by ten na południowej ścianie odszedł od wstawiania otworów okiennych, aby droga krzyżowa mogła zyskać odpowiednią ekspresję; dzieło, pozbawione linearności, nie zyskało przychylności wiernych i było przez nich krytykowane jako mało tradycyjne; również powojenni parafianie nie zaakceptowali tej formy, nie odprawiali przy stacjach nabożeństw i powiesili tradycyjne kaplice Drogi Krzyżowej; planowano nawet zamalowanie dzieła Oslera, do czego ostatecznie nie doszło,
- freski autorstwa Theo Landmanna przedstawiające sceny z życia św. Antoniego[5],
- figura św. Józefa z Dzieciątkiem w ołtarzu kaplicy bocznej,
- krucyfiks drewniany, obity blachą mosiężną autorstwa J. Müllera-Wiegmanna[2].
Galeria wnętrz
[edytuj | edytuj kod]
Wnętrze
Droga Krzyżowa
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych woj. wielkopolskiego. [dostęp 2013-03-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-08-30)].
- 1 2 Rafał Bogacki, Oryginalny w każdym calu, w: Gość Niedzielny, nr 33/2023, s. 68-73
- ↑ Parafia św. Antoniego w Pile. Diecezja koszalińsko-kołobrzeska. [dostęp 2012-03-13]. (pol.).
- ↑ Kapucyni w Pile. Parafia św. Antoniego w Pile. [dostęp 2020-07-29]. (pol.).
- ↑ Aus dem Leben des Hl. Antonius, Antonius predigt den Fischen. www.theo-landmann.de. [dostęp 2020-07-29]. (niem.).