Kościół św. Marcina w Kazimierzu Biskupim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół św. Marcina w Kazimierzu Biskupim
Distinctive emblem for cultural property.svg 51 z dnia 1 lutego 1965
kościół parafialny
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Kazimierz Biskupi
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Marcina w Kazimierzu Biskupim
Wezwanie św. Marcina
Położenie na mapie Kazimierza Biskupiego
Mapa lokalizacyjna Kazimierza Biskupiego
Kościół św. Marcina w Kazimierzu Biskupim
Kościół św. Marcina w Kazimierzu Biskupim
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół św. Marcina w Kazimierzu Biskupim
Kościół św. Marcina w Kazimierzu Biskupim
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Kościół św. Marcina w Kazimierzu Biskupim
Kościół św. Marcina w Kazimierzu Biskupim
Położenie na mapie powiatu konińskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu konińskiego
Kościół św. Marcina w Kazimierzu Biskupim
Kościół św. Marcina w Kazimierzu Biskupim
Położenie na mapie gminy Kazimierz Biskupi
Mapa lokalizacyjna gminy Kazimierz Biskupi
Kościół św. Marcina w Kazimierzu Biskupim
Kościół św. Marcina w Kazimierzu Biskupim
Ziemia52°18′43″N 18°10′09″E/52,311944 18,169167

Kościół Świętego Marcina w Kazimierzu Biskupimrzymskokatolicki kościół parafialny we wsi Kazimierz Biskupi. Mieści się przy ulicy Kościelnej.

Kościół, pierwotnie romański z drugiej połowy XII wieku, wybudowany z granitu i piaskowca. Pierwsza wzmianka o tym kościele pochodzi z "Roczników" Długosza, który napisał o przekazaniu Kazimierza biskupstwu lubuskiemu przez Henryka Brodatego w 1237 r. Przez wieki przechodził przebudowy - dzisiaj możemy znaleźć ślady romańskiego portalu w ścianie południowej i znaki kamieniarskie - krzyż na podstawie (Ziemia) oraz krzyż na okręgu (Wenus). Około 1512 przebudowany w stylu późnogotyckim z fundacji bp. Lubrańskiego. Spalony przez Szwedów na początku XVIII wieku, odbudowany. W 1859 powiększony. Z romańskiego kościoła zachowana apsyda, ściany prezbiterium i dolne partie murów nawy. Od południa zamurowany romański portal. Wyposażenie wnętrza rokokowe z 1 połowy XVIII wieku, w barokowym ołtarzu głównym obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem z XVII wieku, w sukience z 1766 roku, ołtarze boczne rokokowe. Na stropie polichromia z około połowy XIX wieku – hagiografia pięciu męczenników z Międzyrzecza. Ich zabójcy przedstawieni w pikielhaubach. W kościele znajduje się również późnogotycka rzeźba Matki Bożej i kamienna chrzcielnica z XVI wieku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Franciszek Jaśkowiak, Województwo poznańskie. Przewodnik, Wydawnictwo "Sport i Turystyka", Warszawa 1967, str. 98.
  • Jerzy Kwiatek, Polska. Urokliwy Świat Małych Miasteczek, Sport i Turystyka-MUZA SA, Warszawa 2002, str. 426.
  • Zygmunt Świechowski, Katalog architektury romańskiej w Polsce, Wydawnictwo DiG, Warszawa 2009, str. 158-159.