Kościół św. Marii Magdaleny w Jazłowcu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół św. Marii Magdaleny w Jazłowcu
Państwo  Ukraina
Obwód  tarnopolski
Miejscowość Jazłowiec
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
brak współrzędnych

Kościół pw. św. Marii Magdaleny w Jazłowcu – dawny rzymskokatolicki kościół parafialny, który znajdował się w dawnym mieście Jazłowcu (obecnie wieś w rejonie buczackim obwodu tarnopolskiego na Ukrainie).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Właściciel Jazłowca Teodoryk Buczacki Jazłowiecki w Zalesiu 3 lutego 1436 wraz z żoną w obecności kilku dostojników kościelnych wysokich rangą i panów, w szczególności biskupa kamienieckiego Pawła z Bojańczyc z jego kapelanem, Mikołajem z Poznania zapisał fundusz (dokonał darowizny) dla kościoła parafialnego pw. św. Marii Magdaleny, którym przeznaczył na utrzymanie kościoła wioskę Niezbrody (obecnie Żnibrody)[1].

Około 1548 właściciel miasta Jerzy Jazłowiecki mianował proboszczem w Jazłowcu ks. Chrząstowskiego, który w dzień Bożego Narodzenia w roku 1549 wraz z wikarym ks. Janem z ambony zeznał, iż są wyznania kalwińskiego[2].

Drewniany kościół św. Marii Magdaleny znajdował się na wzgórzu, obok niego w latach 1589–1590 kosztem ówczesnego właściciela miasta Mikołaja Jazłowieckiego został zbudowany murowany dominikański kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Jazłowcu[3]. Mikołaj Jazłowiecki postanowił powierzyć Dominikanom prawo patronatu nad kościołem św. Marii Magdaleny[4]. Tenże o. Sadok Barącz twierdził, że Mikołaj Jazłowieck zniósł kościół św. Marii Magdaleny[5].

Ks. Adam Orański (1697–1778[6]) h. Kościesza[7], proboszcz jazłowiecki (w 1731 został biskupem tytularnym bellineńskim), nabył własnym kosztem kamienicę w mieście. Zatem kamienica została przerobiona na kościół oraz konsekrowana przez Adama Orańskiego[8].

Wacław Hieronim Sierakowski 30 września 1741 przybył do Jazłowca dla przeprowadzenia wizyty kanonicznej jako biskup kamieniecki[9]. Stanisław Poniatowski przeniósł prawo patronatu nad kościołem parafialnym na siebie i swoich następców[10].

Kościół obecnie nie istnieje.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sadok Barącz, Pamiątki jazłowieckie, s. 26.
  2. Tamże, s. 41.
  3. Tamże, s. 50.
  4. Tamże, s. 57.
  5. Sadok Barącz: Rys dziejów zakonu kaznodziejskiego w Polsce. T. 2. Lwów : W. Maniecki, Drukarnia Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, 1861, s. 428.
  6. Bishop Adam Wojna Orański †
  7. Kasper Niesiecki: Korona polska przy złotej wolności starożytnemi rycerstwa polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego... T. 3. Lwów : w drukarni Collegium Lwowskiego Societatis Jesu, 1740, s. 477-478.
  8. Sadok Barącz: Pamiątki jazłowieckie, s. 155.
  9. Tamże, s. 165.
  10. Tam że, s. 176.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]