Kościół św. Wojciecha w Złotorii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół św. Wojciecha w Złotorii
Distinctive emblem for cultural property.svg A/114/1-3 z dnia 3 września 2003[1]
kościół parafialny
Ilustracja
Kościół od strony prezbiterium
Państwo

 Polska

Województwo

 kujawsko-pomorskie

Miejscowość

Złotoria

Adres

ul. Pomorska 9

Wyznanie

katolickie

Kościół

rzymskokatolicki

Parafia

św. Wojciecha w Złotorii

Wezwanie

święty Wojciech

Wspomnienie liturgiczne

23 kwietnia

Położenie na mapie gminy Lubicz
Mapa konturowa gminy Lubicz, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Wojciecha w Złotorii”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Wojciecha w Złotorii”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Wojciecha w Złotorii”
Położenie na mapie powiatu toruńskiego
Mapa konturowa powiatu toruńskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Wojciecha w Złotorii”
Ziemia52°59′52,1412″N 18°42′04,3906″E/52,997817 18,701220

Kościół św. Wojciecha w Złotoriirzymskokatolicki kościół parafialny w jurysdykcji parafii św. Wojciecha w Złotorii koło Torunia.

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Kościół znajduje się w powiecie toruńskim, w gminie Lubicz, we wsi Złotoria, przy ul. Pomorskiej 9, w sąsiedztwie ruin zamku krzyżackiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dokładna data wybudowania pierwotnego budynku kościoła w Złotorii jest nieznana. W 1807 roku kościół został rozebrany przez armię napoleońską, a uzyskany w ten sposób budulec użyto do wznoszenia fortyfikacji podczas oblężenia Torunia. W miejsce dawnego kościoła mieszkańcy Złotorii przenieśli z pobliskiego lasu kaplicę, która – w niewyjaśnionych okolicznościach – spłonęła w 1821 roku[2].

W 1825 roku Bartłomiej Murawski z Nowej Wsi stał się fundatorem nowego drewnianego kościoła, który został rozebrany w 1904 roku[3].

Na miejscu drewnianego kościoła w 1906 roku oddano do użytku murowany neogotycki kościół, który służy miejscowej ludności do dziś[3]. Z drewnianego kościoła przeniesiono jedynie ołtarz główny. W 1910 roku wykonano ołtarz boczny i ambonę.

Podczas II wojny światowej z kościoła zrabowano dzwony, a sam kościół stał się magazynem zabytków z diecezji toruńskiej. Wieża budowli była również wykorzystywana przez Armię Czerwoną do kierowania walkami, przez co w wyniku ostrzału została zniszczona wraz z pokryciem dachowym[2].

Od 2003 do 2006 roku, staraniem ówczesnego proboszcza parafii, ks. kan. Krzysztofa Stanowicza, dokonano całkowitej renowacji kościoła – odrestaurowano wszystkie ołtarze, wymieniono dach, a cały kościół wewnątrz odmalowano.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rejestr zabytków nieruchomych – województwo kujawsko-pomorskie, Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 września 2021 [dostęp 2016-07-23].
  2. a b Historia kościoła w Złotorii. [dostęp 2016-07-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-25)].
  3. a b Stanisław Giziński: Złotoria w historii i legendzie. Rypin: Dom Wydawniczy Verbum, 1999, s. 52. ISBN 83-908956-3-3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Giziński: Złotoria w historii i legendzie. Rypin: Dom Wydawniczy Verbum, 1999, s. 52. ISBN 83-908956-3-3.
  • Piotr Birecki: Złotoria z dziejów parafii i kościoła pw. św. Wojeciecha. Złotoria: 2006.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]