Kościół Krzyża Świętego w Kalinówce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół Krzyża Świętego
Distinctive emblem for cultural property.svg A/1516 z dnia 7.09.1988
kościół parafialny
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Polska
Miejscowość Kalinówka
Wyznanie katolicyzm
Kościół Kościół katolicki
Diecezja Diecezja zamojsko-lubaczowska
Położenie na mapie gminy Skierbieszów
Mapa lokalizacyjna gminy Skierbieszów
Kościół Krzyża Świętego
Kościół Krzyża Świętego
Położenie na mapie powiatu zamojskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu zamojskiego
Kościół Krzyża Świętego
Kościół Krzyża Świętego
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Kościół Krzyża Świętego
Kościół Krzyża Świętego
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół Krzyża Świętego
Kościół Krzyża Świętego
Ziemia50°51′56,8″N 23°18′00,7″E/50,865778 23,300194

Kościół Krzyża Świętego w Kalinówcekościół katolicki w Kalinówce, wzniesiony jako cerkiew prawosławna pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Pańskiego.

Cerkiew w Kalinówce (znanej ówcześnie pod nazwą Monastyrek) została zbudowana w 1882 ze środków zgromadzonych przez państwo rosyjskie w funduszu na budowę cerkwi na terenie eparchii chełmsko-warszawskiej[1]. Parafia prawosławna w miejscowości została erygowana po likwidacji unickiej diecezji chełmskiej w 1875, gdy Rosyjski Kościół Prawosławny przejął funkcjonującą w miejscowości unicką parafię i jej świątynię[2] na miejscu której wzniesiono nową cerkiew. W 1915 prawosławni wierni ze wsi udali się razem z proboszczem na bieżeństwo, wskutek czego po I wojnie światowej cerkiew została spontanicznie zrewindykowana przez miejscowych katolików i zaadaptowana na kościół[2]. W 1919 biskup lubelski Marian Fulman erygował w Kalinówce parafię[2]. W dwudziestoleciu międzywojennym dokonano przebudowy obiektu w związku ze zmianą wyznania, usuwając pierwotne detale architektoniczne elewacji. Zachowano natomiast latarnie z cebulastymi hełmami oraz nie zmieniono kształtu wznoszącej się nad przedsionkiem dzwonnicy, którą wieńczy dach namiotowy z cebulastą kopułką[1]. Cały budynek jest trójdzielny[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Paulina Cynalewska-Kuczma, Architektura cerkiewna Królestwa Polskiego narzędziem integracji z Imperium Rosyjskim, Poznań: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Adama Mickiewicza, 2004, s. 137, ISBN 83-232-1463-8, OCLC 69452580.
  2. a b c Kalinówka