Kodros

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kodros
Κόδρος
βασιλεύς
Ilustracja
Kodros, scena z attyckiego naczynia w stylu czerwonofigurowym
król Aten
Okres

od 1089 p.n.e.
do 1068 p.n.e.
(wg Euzebiusza z Cezarei)

Poprzednik

Melantos

Następca

Medon

Dane biograficzne
Data i miejsce urodzenia

?
Pylos

Data i miejsce śmierci

1068 p.n.e.
Ateny

Przyczyna śmierci

poległ w walce

Ojciec

Melantos

Dzieci

Medon,
Neleus

Kodros (stgr. Κόδρος) – półlegendarny król Aten w XI wieku p.n.e.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z Pylos w Mesenii, był potomkiem Nestora. Podczas najazdu Heraklidów na Peloponez uszedł wraz z ojcem, Melantosem, do Aten. Tam zostali gościnnie przyjęci przez króla Tymojtesa, ostatniego władcę z rodu Tezeusza, który oddał tron Melantosowi. Po śmierci ojca Kodros odziedziczył władzę w Atenach[1][2].

Za panowania Kodrosa Attyka została najechana przez Peloponezyjczyków. Wyrocznia delficka przepowiedziała najeźdźcom zwycięstwo, o ile ci oszczędzą króla Aten[1][2]. Kodros dowiedział się jednak o tym proroctwie i postanowił poświęcić swoje życie dla ratowania miasta. W przebraniu ubogiego człowieka wyszedł poza mury miejskie udając, że zbiera drewno. Napotkawszy żołnierzy wroga, wdał się z nimi w utarczkę i zginął z ręki jednego z nich. Po tym wydarzeniu Peloponezyjczycy, świadomi swojej klęski, odstąpili od najazdu i wrócili do domu[1][2].

Po śmierci Kodrosa władzę w Atenach objął jego syn, Medon, nie przybierając jednak tytułu królewskiego i zapoczątkowując tym samym okres archontatu[2]. Inni potomkowie Kodrosa rozproszyli się po świecie i zasiedlili wybrzeża Jonii[2]. Jeden z nich, Neleus, miał osiąść w Milecie[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2008, s. 188. ISBN 978-83-04-04673-3.
  2. a b c d e Jenny March: Dictionary of Classical Mythology. Oxford: Oxbow Books, 2014, s. 133. ISBN 978-1-78297-635-6.