Kolejowe Przysposobienie Wojskowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kolejowe Przysposobienie Wojskowe
Ilustracja
Przegląd batalionu KPW dokonywany przez marsz. Józefa Piłsudskiego (1930)
Państwo  Polska
Siedziba Warszawa
Data założenia 1927
Zakończenie działalności 1939
Rodzaj stowarzyszenia organizacja
Profil działalności branżowa organizacja paramilitarna
Zasięg organizacja o zasięgu krajowym
Prezes Władysław Starzak
Członkowie 80 tys. (1933-1934), 115 tys. (1938)
Powiązania Państwowy Urząd Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego
brak współrzędnych

Kolejowe Przysposobienie Wojskowe (KPW) założone jako „zrzeszenie ludzi dobrej woli”, było działającą w latach 1927-1939 branżową organizacją paramilitarną zrzeszającą pracowników PKP.

Organizacja była jedną z wielu działających ówcześnie w kraju struktur Przysposobienia Wojskowego, koordynowanych przez Państwowy Urząd Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego (PUWFiPW). Zajmowała się wyszkoleniem ogólnym (techniczno-kolejowym i wojskowym), wychowaniem obywatelskim oraz sportem i wychowaniem fizycznym.

Członkowie byli zrzeszeni w 600 ogniskach; działało też cały szereg klubów sportowych.

Prezesi[edytuj | edytuj kod]

Media[edytuj | edytuj kod]

Organem organizacji był miesięcznik/dwutygodnik pt Kolejowe Przysposobienie Wojskowe, ukazujący się w nakładzie 80 tys. (1933-1934) a następnie 115 tys. (1938) egzemplarzy; również mieś. Instruktor.

Siedziba[edytuj | edytuj kod]

Siedzibą organizacji był budynek z 1898 (proj. Stefan Szyller) przy ul. Koszykowej 11b w Warszawie, tzw. kamienica barona Bronisława Lessera, mieszcząca również poselstwo Austrii[2][3]. Budynek został zburzony w 1944.

W 1935 wybudowano dom wypoczynkowy im. Marszałka Piłsudskiego w Gdyni przy ul. Jana z Kolna 55 na 200 miejsc noclegowych wraz z salą teatralną na 450 miejsc, po 1945 użytkowany przez Oddział Okręgowy Związku Zawodowego Kolejarzy, Kolejowy Dom Kultury, Oddział Socjalny oraz Komitet Zakładowy PZPR Węzła Gdynia, od 2004 przez Sąd Rejonowy w Gdyni. Dysponowano też domem w Worochcie, bazą obozową nad jez. trockim i w Gdyni-Redłowie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia Gdyni, Verbi Causa Gdynia 2006-2009

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Technik Komunikacyjny nr 2-3/39
  2. Ulica Koszykowa | Wszystko o Warszawie | FANDOM powered by Wikia, warszawa.wikia.com [dostęp 2017-11-24] (pol.).
  3. Album przedwojennej Warszawy, www.warszawa1939.pl [dostęp 2017-11-24].