Komitet Kultury Niezależnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Komitet Kultury Niezależnej – komitet utworzony na początku Stanu Wojennego i działający od 1982 r. do 1989 r. jako kontynuacja Komisji Kultury, funkcjonującej w latach 1980 - 1981 przy Regionie Mazowsze NSZZ „Solidarność”. Przewodniczącym był Janusz Ściskalski, a sekretarzem Teresa Bogucka, która w latach 1982 - 1989 znalazła się obok Kazimierza Dziewanowskiego i Małgorzaty Łukasiewicz w ścisłym gronie osób dysponujących środkami przekazywanymi z Zachodu na niezależne inicjatywy kulturalne.

W prace Komitetu zaangażowane były osoby reprezentujące główne dziedziny artystyczne. I tak: za sprawy plastyki odpowiadali - Andrzej Osęka i Aleksander Wojciechowski, literatury – Kazimierz Orłoś, muzyki – Tadeusz Kaczyński i Krzysztof Knittel, teatru – Kazimierz Kaczor i Marta Fik, która pełniła jednocześnie funkcję redaktora naczelnego „Kultury Niezależnej” - wydawanego przez wydawnictwo „Przedświt” miesięcznika, będącego rodzajem organu Komitetu Kultury Niezależnej.

Komitet Kultury Niezależnej wspierał wystawy plastyczne, prezentacje teatru domowego, inicjatywy realizowane w ramach Tygodni Kultury Chrześcijańskiej. We wszystkich dziedzinach kultury przyznawano Nagrody Solidarności.

Po śmierci Andrzeja Kijowskiego, który był inicjatorem finansowania przez Komitet Kultury Niezależnej eseistycznej serii „Próby” - Komitet zdecydował o ustanowieniu Nagrody im. Andrzeja Kijowskiego.

W roku 1989 sprawozdanie finansowe z prac Komitetu Kultury Niezależnej zostało zaakceptowane przez niezależne grono, w skład którego weszli profesorowie: Tadeusz Kielanowski, Bohdan Korzeniewski, Stanisław Lorentz.

Źródła zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Hasło KKN w Encyklopedii Solidarności[1]