Przejdź do zawartości

Komora nabojowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Zamknięta i otwarta komora nabojowa w karabinie Sharps
Komory nabojowe w bębnie rewolweru Colt Python

Komora nabojowa – tylna część przewodu lufy lub otwór w bębnie rewolwerowym, w której umieszcza się nabój.

W broni odtylcowej jej wlot jest zamykany zamkiem. Ma najczęściej kształt i rozmiar odpowiadające kształtowi łuski naboju. Posiada powierzchnię, która składa się z kilku stożków o średnicy większej od kalibru lufy. Stożek który łączy komorę z częścią prowadzącą przewodu lufy nazywany jest stożkiem przejściowym. Kształt stożkowy komory ułatwia ładowanie broni i wyciąganie łuski po strzale. Komora nabojowa ze względu na przenoszenie w momencie strzału najwyższych ciśnień ma zazwyczaj grubsze ścianki niż reszta lufy.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak, Encyklopedia współczesnej broni palnej, Warszawa: WiS, 1994, s. 99, ISBN 83-86028-01-7, OCLC 169820275.
  • Stanisław Torecki: 1000 słów o broni i balistyce. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1982, s. 107. ISBN 83-11-06699-X.