Zamek (broń)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy elementu broni palnej. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Zamek skałkowy z XVIII w.
Trzon czterotaktowego zamka ślizgowo-obrotowego systemu Mauser 98 z XX w.

Zamek – część broni palnej.

Początkowo, w broni odprzodowej zamek służył jedynie do zapalenia prochu i spowodowania wystrzału. Obecnie, w broni odtylcowej zamek jest elementem konstrukcyjnym służącym do zamykania i otwierania przewodu lufy od strony tylnej (wlotowej), w celu załadowania naboju. W zależności od konstrukcji, pełni funkcje: odpalenia naboju, ryglowania lufy, wyciągnięcia łuski, przeładowania broni. Zwykle ma mechanizmy: bezpiecznik i iglicę.

Rodzaje zamków[edytuj | edytuj kod]


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]