Zamek (broń)
Wygląd



Zamek – część broni palnej, której główną funkcją jest odpalenie ładunku miotającego oraz ryglowanie przewodu lufy.
Charakterystyka
[edytuj | edytuj kod]Pierwotnie, w broni odprzodowej zamek służył jedynie do zapalenia prochu i zainicjowania wystrzału. Współcześnie, w broni odtylcowej zamek jest elementem konstrukcyjnym służącym także do zamykania i otwierania przewodu lufy od strony tylnej (wlotowej)[1]. W zależności od konstrukcji, pełni funkcje: odpalenia naboju, ryglowania lufy, ekstrakcji łuski, przeładowania broni. Zwykle posiada elementy takie jak bezpiecznik i iglica. Zamki dzielą się na suwliwe, odchylne i poprzeczno-suwliwe[2].
Rodzaje
[edytuj | edytuj kod]- W broni odprzodowej:
- zamek lontowy od I połowy XV wieku
- zamek kołowy od początku XVI wieku
- zamek skałkowy od XVII wieku
- zamek kapiszonowy od 1807 roku
- W broni odtylcowej:
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Encyklopedia techniki wojskowej 1987 ↓, s. 825.
- ↑ Mała Encyklopedia Wojskowa 1971 ↓, s. III/593.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej. Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994, s. 245. ISBN 83-86028-01-7.
- Jerzy Modrzewski (red.): Encyklopedia techniki wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1987. ISBN 83-11-07275-2.
- Roger Pauly: Firearms: The Life Story of a Technology. Greenwood Publishing Group, 2004. ISBN 0-313-32796-3.
- Józef Urbanowicz (red.): Mała encyklopedia wojskowa (R–Ż). T. III. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1971.