Przejdź do zawartości

Zamek (broń)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Zamek skałkowy z XVIII-XIX w.
Zamek czterotaktowy karabinu Mauser m/96 z przełomu XIX/XX w.
Schemat współczesnego zamka karabinu automatycznego M16

Zamek – część broni palnej, której główną funkcją jest odpalenie ładunku miotającego oraz ryglowanie przewodu lufy.

Charakterystyka

[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie, w broni odprzodowej zamek służył jedynie do zapalenia prochu i zainicjowania wystrzału. Współcześnie, w broni odtylcowej zamek jest elementem konstrukcyjnym służącym także do zamykania i otwierania przewodu lufy od strony tylnej (wlotowej)[1]. W zależności od konstrukcji, pełni funkcje: odpalenia naboju, ryglowania lufy, ekstrakcji łuski, przeładowania broni. Zwykle posiada elementy takie jak bezpiecznik i iglica. Zamki dzielą się na suwliwe, odchylne i poprzeczno-suwliwe[2].

Rodzaje

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]