Koniec z nędzą

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Koniec z nędzą: Zadanie dla naszego pokolenia
The End of Poverty: Economic Possibilities for Our Time
Autor

Jeffrey Sachs

Tematyka

Ekonomia rozwoju

Typ utworu

Literatura faktu

Wydanie oryginalne
Miejsce wydania

Stany Zjednoczone

Język

angielski

Data wydania

30 grudnia 2005

Wydawca

Penguin Press

Pierwsze wydanie polskie
Data wydania polskiego

15 maja 2006

Wydawca

PWN

Koniec z nędzą: Zadanie dla naszego pokolenia (ang. The End of Poverty: Economic Possibilities for Our Time) – książka napisana przez amerykańskiego ekonomistę Jeffreya Sachsa w 2005 roku, poprzedzona wstępem napisanym przez Bono.

W tej książce Jeffrey Sachs przekonuje, że jesteśmy w stanie położyć kres skrajnemu ubóstwu (czyli takiemu w którym dochód ludzi wynosi mniej niż 1 dolar dziennie) do 2025 roku, a do 2015 zmniejszyć liczbę biednych o połowę w porównaniu z rokiem 1990. Główną drogą do osiągnięcia tych celów zdaniem autora jest pomoc rozwojowa przyznawana przez najbardziej rozwinięte państwa i donatorów, czyli wspieranie rozwoju najbiedniejszych krajów, tak aby te były w stanie rozwijać się same w przyszłości, kiedy skrajnego ubóstwa już nie będzie.

Zadania te ściśle wiążą się z Projektem Milenijnym ONZ, o którym również jest mowa w książce.

Jeffrey Sachs wykłada w książce swoją wizję ekonomii – ekonomię kliniczną (analogia do medycyny, gdyż nakazuje zajmować się krajem jak pacjentem). Autor podkreśla znaczenie dogłębnej i zróżnicowanej diagnozy przed przystąpieniem do reform gospodarczych. Ekonomię kliniczną cechuje wszechstronne zwrócenie uwagi na sytuację kraju, m.in. zdolność kraju do wejścia do światowego handlu, korupcję w rządzie, skład etniczny państwa, choroby nękające kraj (zwłaszcza AIDS i malaria), stan infrastruktury (transportowej, komunikacyjnej, sanitarnej i medycznej) oraz ograniczenia geograficzne i wynikające z klimatu.

Jako ilustrację swojej teorii, Jeffrey Sachs przedstawia problemy ekonomiczne Boliwii, Polski i Rosji, dyskutuje o ich problemach, a także prezentuje swoje reformy dokonane w tych krajach i ich skutki. Książka przedstawia również sytuację Malawi, Bangladeszu, Indii, Jugosławii oraz Chin, które autor szczególnie podziwia za ogromne postępy w zwalczaniu ubóstwa (w 1981 roku dochód poniżej 1$ miało 64% ludności, a w 2001 już tylko 17% ludności).

W drugiej części swojej książki Jeffrey Sachs dokładnie omawia Milenijne Cele Rozwoju i wskazuje drogi od ich osiągnięcia. Jednak aby to uczynić najbogatsze kraje muszą zacząć w końcu przeznaczać 0,7% swojego PNB na pomoc rozwojową (zgodnie z tym do czego zobowiązały się podczas Światowych Szczytów w Rio de Janeiro w 1992 i Johannesburgu w 2002).

Ponadto Jeffrey Sachs obala wiele mitów i stereotypów dotyczących Trzeciego Świata, m.in. korzystając z raportów Transparency International i Freedom House, pokazuje że korupcja w rządzie i demokratyczny system z wolnorynkową gospodarką, nie zawsze mają związek z rozwojem. Autor przekonuje również, że zlikwidowanie światowego ubóstwa jest nie tylko obowiązkiem moralnym, lecz także przyniesie wiele korzyści (przywrócenie stabilności politycznej, zmniejszenie liczby wojen, terroryzmu oraz napływu imigrantów).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]