Konstantin Buszujew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konstantin Buszujew
Константин Бушуев
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

23 maja 1914
Czertień, obwód kałuski

Data i miejsce śmierci

26 października 1978
Moskwa

Zawód, zajęcie

konstruktor, technik

Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Pracy Socjalistycznej Nagroda Leninowska Nagroda Państwowa ZSRR
Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Rewolucji Październikowej Order Czerwonego Sztandaru Pracy

Konstantin Dawydowicz Buszujew (ros. Константин Давыдович Бушуев, ur. 23 maja 1914 we wsi Czertień w powiecie mosalskim (obecnie w rejonie mosalskim w obwodzie kałuskim), zm. 26 października 1978 w Moskwie) – radziecki specjalista od techniki rakietowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie wiejskich nauczycieli. W 1930 skończył 7-letnią szkołę, później pracował przy budowie kolei, następnie uczył się w technikum w Piesoczni w obwodzie kałuskim, od 1933 pracował w moskiewskiej fabryce. Uczył się w centralnym aeroklubie w Tuszynie, 1936–1941 studiował w Moskiewskim Instytucie Lotniczym, później pracował w Specjalnym Biurze Konstruktorskim, biorąc udział w projektowaniu samolotów z napędem rakietowym; biuro zostało ewakuowane do obwodu swierdłowskiego. W 1941 przyjęto go do WKP(b). Po wojnie pracował pod kierunkiem Siergieja Korolowa nad systemami rakietowymi, a od 1952 techniką kosmiczną, w 1948 objął kierownictwo Specjalnego Biura Konstruktorskiego-1 (OKB-1). Jednocześnie w 1949 ukończył wyższe kursy inżynieryjne i został ich wykładowcą. W 1954 został zastępcą Siergieja Korolowa jako głównego konstruktora OKB-1, kierując opracowaniem pierwszej międzykontynentalnej rakiety balistycznej R-7 i pierwszego Sputnika (1957). W 1960 został członkiem-korespondentem Akademii Nauk ZSRR, a w 1970 kierownikiem działu Moskiewskiego Instytutu Fizyczno-Technicznego (od 1962 miał tytuł profesora). W 1973 wyznaczono go głównym konstruktorem projektu „Sojuz” – „Apołłon” i pojazdu kosmicznego Sojuz 7K-TM, następnie pojazdu Sojuz-T, jednak nie dożył jego pierwszego lotu (16 grudnia 1979). Zmarł 26 października 1978 i został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym.

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

I inne.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]