Konstantynopolitański układ pokojowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Konstantynopolitański układ pokojowy – zawarty 14 lipca 1700 między Rosją a Turcją. Był skutkiem prowadzonej w ramach wojny rosyjsko-tureckiej kampanii azowskiej cara Piotra I. Zapewnił neutralność ze strony Turcji w początku wojny północnej. Turcja zmuszona była zniszczyć swoje naddnieprzańskie twierdze (m.in. Tawań), a Rosja uzyskiwała Azow i przylegające ziemie oraz zwolnienie od corocznej daniny na rzecz Chanatu Krymskiego.

Zobacz też[edytuj]