Konstantynopolitański układ pokojowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Konstantynopolitański układ pokojowy – zawarty 14 lipca 1700 r. między Rosją a Turcją. Był skutkiem prowadzonej w ramach wojny rosyjsko-tureckiej kampanii azowskiej Piotra I. Zapewnił neutralność Turcji w początku wojny północnej. Turcja zmuszona była zniszczyć swoje nadnieprzańskie twierdze, a Rosja uzyskiwała Azow i przylegające ziemie oraz zwolnienie od corocznej daniny na rzecz Chanatu Krymskiego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]