Kontrowersje wokół XVII Karmapy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Założyciel linii Kamtzang (Karma Kagju) Dysum Kjenpa i 1 Karmapa przed odejściem pozostawił list ze wskazówkami o swojej przyszłej inkarnacji najbliższemu uczniowi dając początek linii Karmapów, najstarszej tradycji tulku w buddyzmie tybetańskim. Taką jest też przykładowo najbardziej znana na Zachodzie linia Dalajlamów. Tulku (Trul - manifestacja i ku wymiar) oznacza ciało Buddy (Nirmanakaję), urzeczywistnioną istotę lub tytuł nadawany istotom które manifestują się przez wiele kolejnych inkarnacji by kontynuować i doprowadzić do spełnienia działania poprzednika. Ponadto nawet każdą z czujących istot można określić tulku z tą różnicą, że będą to tulku (manifestacje) trucizn umysłu, a nie mądrości i współczucia.

Linia Karmapów jest szczególnie ważna dla uczniów linii Kamtzang, jednej z 12 szkół Dagpo Kagju która z kolei jest jedną z czterech naczelnych szkół buddyzmu tybetańskiego. Założycielem Dagpo Kagju jest Gampopa i tak jak każda z 12 szkół np Drikung Kagju Dzigtena Sumgona tak Karma Kagju posiada głównego nauczyciela w postaci Karmapy.

Po śmierci XVI Karmapy Rangdziung Rigpe Dordże (1924-1981), po długich latach tęsknoty, zaczęto wywierać presję na synów serca (a zwłaszcza na Szamarpę), na których obowiązek odnalezienia, intronizacji, przekazania władzy i wyedukowania kolejnej inkarnacji spoczywał. Szamar Rinpocze pod koniec lat 70 otrzymał przepowiednię która po wstępie stwierdza "młodzieniec jest zwiastunem demona" jednak pomimo to gdy dowiedział się od wielkiego nauczyciela Sakja o chłopcu który mówi o sobie Karmapa i o śnie na jego temat rozpoczął ciąg zdarzeń które sprawiły, że wprowadził wielki zamęt zerwał zobowiązania i przypieczętował rozłam intronizując niewłaściwą osobę.

Trinlej Taje Dordże jest synem III Miphama Rinpocze, lamy ze szkoły Ningma i został rozpoznany przez Szamarpę, drugiego w linii Karmapów. Po ucieczce z Tybetu w marcu 1994 roku zamieszkał w północnych Indiach w Kalimpongu, w tym samym roku został intronizowany w Karmapa International Buddhist Institute w New Delhi. Pod jego duchowym przewodnictwem działa na całym świecie ponad 850 ośrodków i klasztorów[1] prowadzonych przez Szamarpę, Dzigme Rinpocze, Szangpa Rinpocze, Trungrama Gjaltrula Rinpocze, w tym prawie 600 świeckich ośrodków[2] założonych na całym świecie, w imieniu 16 Karmapy przez Lamę Ole Nydahla. Taje Dordże odwiedzał wielokrotnie Europę (ostatnio latem 2015 roku) i USA, podróżuje także po krajach południowo-wschodniej Azji. Podobno jako Karmapę uznali go również uczniowie Sakja Drikung Kjabgon Czetsang Rinpocze – zwierzchnik szkoły Drikung Kagyu, Czogje Triczen Rinpocze – zwierzchnik tradycji Tsar szkoły Sakja, oraz Ludhing Khenczen Rinpocze – zwierzchnik tradycji Ngor szkoły Sakja[3]. Najprawdopodobniej jednak był to krok by nie pogarszać już i tak tragicznej sytuacji. AktywnościTaje Dordże sprowadzają się do założenia szkoły i zerwania przyrzeczenia 15 Karmapy poprzez oddanie ślubowań i zrzucenie mnisich szat by prowadzić świeckie życie i się ożenić.

Pozostali synowie serca zgodnie z obietnicą pracowali nad odnalezieniem nowej inkarnacji wspólnie ze sobą tak jak wcześniej się do tego zobowiązali. Proces rozpoznania 17 Karmapy rozpoczął się już podczas kremacji Rigpe Dordzie (16 Karmapy). Jest to najbardziej święta ceremonia w buddyzmie tybetańskim, wymaga wiele przygotowań przed, jak i głębokich samadhi wielu mistrzów i zgromadzenia, w trakcie. Powstające znaki nigdy nie są przypadkowe i są wnikliwie obserwowane. Z komnaty spalania spośród niezwykle gorących płomieni "wypadło" serce Karmapy. Spośród całego zgromadzenia tylko Situ Rinpocze wstał z tronu, je podniósł i okazał należny szacunek. Jak się okazało był to znak, że kolejne inkarnacje Karmapów będą z Situ Rinpcze nie z Szamarpą. Podobną treść znajdziemy w przepowiedniach Karmapy które z wielką inteligencją cytuje główny uczony linii Kenczen Thrangu Rinpocze. W okolicach 1993 roku gdy już działo się niedobrze podczas odosobnienia Situ Rinpocze przypomniał sobie jak Karmapa podarował mu talizman ze słowami, że to będzie ochroną. Po otwarciu znalazł list gdzie 16 Karmapa wskazuje kim będzie po odejściu. Przed przybyciem na audiencję J.Ś. Dalai Lama do którego 16 Karmapa(jak i wszyscy wielcy mistrzowie)pałał wielkim oddaniem, miał sen który jak się później okazało był dokładnym odzwierciedleniem treści listu.

Ogjen Trinle Dordże (Urdzien Trinlej Dordże) – miał być odnaleziony przez Kongtrula Rinpocze, ale Rinpocze zmarł w wypadku. Odnaleźli go Situ Rinpocze, Gyaltsaba Rinpocze "synowie serca". Rozpoznany następnie tradycyjnie przez J.Ś. Dalajlamę (głowa szkoły Gelug i mistrz wszystkich tradycji) oraz w związku z ustrojem politycznym przez rząd Chińskiej Republiki Ludowej i koronowany w Tsurphu (klasztorze Dysum Kjenpy -1 Karmapy) w Tybetańskim Regionie Autonomicznym. Jako Karmapę uznali go również J.Św. Sakja Trizin – zwierzchnik szkoły Sakja oraz J.Św. Mindroling Trichen Rinpocze – zwierzchnik szkoły Ningma[4]. Po ucieczce z Tybetu w roku 2000 ze względu na straszną propagandę przez którą rząd Indii zamknął przed nim Rumtek, dzięki wielkiej dobroci J.Ś. Dalai Lamy osiadł w Dharamsali w Indiach, gdzie mieszka w klasztorze Gyuto należącym do szkoły Gelug. W maju 2008 roku odbył pierwszą zagraniczną podróż do USA. Popiera go ogromna większość szkoły Kagyu (m.in. Gyaltsab Rinpocze, Tenga Rinpocze, Thrangu Rinpocze). Od samego początku niestrudzenie pracuje na rzecz Kagyu. Redaguje teksty, odnajduje ocalałe zbiory, dba o klasztory, a zwłaszcza o poziom dyscypliny i edukacji. Po przybyciu do Indii w nadzwyczajny sposób zatroszczył się o Kagju Mynlam w Bodh Gai (najważniejsze wydarzenie w roku). Jego właściwości i aktywności na rzecz linii, praktykujących i czujących istot rośnie z roku na rok wprawiając w oniemiały z wrażenia zachwyt wszystkich którzy mają kontakt z tą wielką istotą. Jednym z największych osiągnięć 17 Karmapy jest zainicjowanie pełnego wyświęcenia mniszek. Przepowiednia głosi, że pomimo wielkich przeszkód 17 będzie największym pośród Karmapów.

Jeden z ważnych lamów szkoły Kagyu – Beru Czientse Rinpocze – formalnie nie opowiada się po żadnej ze stron i postrzega obu kandydatów jako Karmapów. Mimo tego jest on zapraszany jedynie przez ośrodki wspierające Taje Dordże[5]. Podobne stanowisko prezentował Tulku Urdzien Rinpocze[6].

Inaczej Khandro Rinpocze, która, mimo że formalnie popiera Ogjena Trinleja Dordże, to jednak dystansuje się od polityki i jest zapraszana także przez ośrodki wspierające Taje Dordże[7].

Kontrola nad klasztorem Rumtek w Sikkimie, który był główną siedzibą XVI Karmapy na uchodźstwie była przedmiotem wieloletniego procesu sądowego. W roku 1961 XVI Karmapa powołał Karmapa Charitable Trust (KCT) – organizację powierniczą odpowiedzialną za sprawy administracyjne Rumteku (odpowiednik tradycyjnej tybetańskiej instytucji labrang). Kilkanaście lat po śmierci XVI Karmapy zwolennicy Ogjen Trinleja Dordże założyli organizację o nazwie Tsurphu Labrang twierdząc, że KCT nie ma żadnych praw do administrowania Rumtekiem. W 2002 roku sąd okręgowy w Gangtoku potwierdził status Karmapa Charitable Trust jako prawnego administratora klasztoru. Pozwani (Tsurphu Labrang) odwołali się od tej decyzji do sikkimskiego sądu wyższej instancji, który potwierdził decyzję sądu okręgowego. W takich okolicznościach pozwani złożyli apelację w Sądzie Najwyższym Indii w New Delhi, który 5 lipca 2004 roku potwierdził słuszność decyzji obu sądów niższych instancji. W świetle indyjskiego prawa jedynym legalnym zarządcą klasztoru Rumtek i zgromadzonego tam majątku jest Karmapa Charitable Trust. Umożliwia to organizacji Karmapa Charitable Trust sprawować kontrolę nad Rumtekiem i na mocy prawa osadzić tam XVII Karmapę Taje Dordże[8].

Według oficjalnej strony Szamarpy oraz Ogjen Trinleja Dordże, obaj Rinpocze spotkali się 9 stycznia 2007 roku w Oberoi International Hotel w New Delhi[9]. Ogjen Trinlej Dordże wyraził swoje pragnienie zobaczenia się z Szamarpą i poprosił Cziekji Njimę Rinpocze o zaaranżowanie prywatnego spotkania. W 2005 roku Szamarpa odmówił podobnej prośbie, jaką otrzymał telefonicznie za pośrednictwem Drikung Czetsanga Rinpocze[10].

Według informacji prasowej wystosowanej w 2008 roku przez International Karma Kagyu Buddhist Organization w związku z wizytą Ogjen Trinleja Dordże w USA: „(...) Szamar Rinpocze wyraził wolę współpracy z Dalajlamą w kwestii decyzji uznania Ogjen Trinleja Dordże za Karmapę. Szamar Rinpocze zrobił to, pragnąc wesprzeć stabilność rządu tybetańskiego na uchodźstwie. Co więcej, Szamarpa wierzy, że sprzeczne roszczenia faktycznie nie stanowią podstawy do kontrowersji, gdyż Karmapa jako wielki bodhisattwa (lub duchowa istota) może emanować wiele form, aby przynosić pożytek wszystkim czującym istotom według ich potrzeb. Aby podkreślić swoją chęć wspierania go, Szamar Rinpocze udzielił nawet Ogjen Trinlejowi Dordże pomocy niezbędnej, by rząd indyjski wydał zgodę na jego ostatnią wizytę w USA. Jednocześnie Szamarpa nadal podtrzymuje swoje stanowisko, że Trinlej Taje Dordże jest tradycyjnym Karmapą”[11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Worldwide representation of Karma Kagyu lineage.
  2. Diamond Way Buddhism Centerlist.
  3. Erik D. Curren, Budda bez uśmiechu, Wydawnictwo HUNG, Opole 2007.
  4. Karmapa Urgyen Trinley Dorje by Ken Holmes, ​ISBN 3-89568-027-3​, strona 56, oraz [1].
  5. Message on Karmapa Issue.
  6. Speech given by Chokyi Nyima Rinpoche.
  7. Teaching schedule for Jetsun Khandro Rinpoche.
  8. [Erik D. Curren, Budda bez uśmiechu, Wydawnictwo Hung, Opole 2007].
  9. [tt_news=11&tx_ttnews[backPid]=5&cHash=629a44bbc1 Shamar Rimpoche met Orgyen Trinley Rinpoche].
  10. Report from the Council of H.H. Gyalwa Karmapa.
  11. Message of IKKBO, K. Wangchuk, maj 23, 2008.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]