Kontrowersje wokół XVII Karmapy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Linia Karmapów jest najstarszą tradycją tulku w buddyzmie tybetańskim, ponad dwa wieki wcześniejszą niż najbardziej znana na Zachodzie linia Dalajlamów. Tulku oznacza urzeczywistnioną istotę, która manifestuje się w postaci ludzkiej przez wiele kolejnych inkarnacji. Uważa się, że tulku w przeciwieństwie do innych istot odradza się w świadomy sposób.

Linia Karmapów jest szczególnie ważna dla uczniów szkoły Karma Kagyu, jednej z czterech naczelnych szkół buddyzmu tybetańskiego, której Karmapa jest głównym nauczycielem. Proces rozpoznania XVII inkarnacji Karmapy zrodził wiele kontrowersji[1], w wyniku których nastąpił rozłam w szkole Karma Kagyu.

Po śmierci XVI Karmapy Rangdziung Rigpe Dordże (1924-1981), w latach 90. odnaleziono dwóch kandydatów na XVII Karmapę:

Jeden z ważnych lamów szkoły Kagyu – Beru Czientse Rinpocze – formalnie nie opowiada się po żadnej ze stron i postrzega obu kandydatów jako Karmapów. Mimo tego jest on zapraszany jedynie przez ośrodki wspierające Taje Dordże[5]. Podobne stanowisko prezentował Tulku Urdzien Rinpocze[6].

Inaczej Khandro Rinpocze, która mimo że formalnie popiera Ogjena Trinleja Dordże, to jednak dystansuje się od polityki i jest zapraszana także przez ośrodki wspierające Taje Dordże[7].

Kontrola nad klasztorem Rumtek w Sikkimie, który był główną siedzibą XVI Karmapy na uchodźstwie była przedmiotem wieloletniego procesu sądowego. W roku 1961 XVI Karmapa powołał Karmapa Charitable Trust (KCT) – organizację powierniczą odpowiedzialną za sprawy administracyjne Rumteku (odpowiednik tradycyjnej tybetańskiej instytucji labrang). Kilkanaście lat po śmierci XVI Karmapy zwolennicy Ogjen Trinleja Dordże założyli organizację o nazwie Tsurphu Labrang twierdząc, że KCT nie ma żadnych praw do administrowania Rumtekiem. W 2002 roku sąd okręgowy w Gangtoku potwierdził status Karmapa Charitable Trust jako prawnego administratora klasztoru. Pozwani (Tsurphu Labrang) odwołali się od tej decyzji do sikkimskiego sądu wyższej instancji, który potwierdził decyzję sądu okręgowego. W takich okolicznościach pozwani złożyli apelację w Sądzie Najwyższym Indii w New Delhi, który 5 lipca 2004 roku potwierdził słuszność decyzji obu sądów niższych instancji. W świetle indyjskiego prawa jedynym legalnym zarządcą klasztoru Rumtek i zgromadzonego tam majątku jest Karmapa Charitable Trust. Umożliwia to organizacji Karmapa Charitable Trust sprawować kontrolę nad Rumtekiem i na mocy prawa osadzić tam XVII Karmapę Taje Dordże[8].

Według oficjalnej strony Szamarpy oraz Ogjen Trinleja Dordże, obaj Rinpocze spotkali się 9 stycznia 2007 roku w Oberoi International Hotel w New Delhi[9]. Ogjen Trinlej Dordże wyraził swoje pragnienie zobaczenia się z Szamarpą i poprosił Cziekji Njimę Rinpocze o zaaranżowanie prywatnego spotkania. W 2005 roku Szamarpa odmówił podobnej prośbie, jaką otrzymał telefonicznie za pośrednictwem Drikung Czetsanga Rinpocze[10].

Według informacji prasowej wystosowanej w 2008 roku przez International Karma Kagyu Buddhist Organization w związku z wizytą Ogjen Trinleja Dordże w USA: „(...) Szamar Rinpocze wyraził wolę współpracy z Dalajlamą w kwestii decyzji uznania Ogjen Trinleja Dordże za Karmapę. Szamar Rinpocze zrobił to, pragnąc wesprzeć stabilność rządu tybetańskiego na uchodźstwie. Co więcej, Szamarpa wierzy, że sprzeczne roszczenia faktycznie nie stanowią podstawy do kontrowersji, gdyż Karmapa jako wielki bodhisattwa (lub duchowa istota) może emanować wiele form, aby przynosić pożytek wszystkim czującym istotom według ich potrzeb. Aby podkreślić swoją chęć wspierania go, Szamar Rinpocze udzielił nawet Ogjen Trinlejowi Dordże pomocy niezbędnej, by rząd indyjski wydał zgodę na jego ostatnią wizytę w USA. Jednocześnie Szamarpa nadal podtrzymuje swoje stanowisko, że Trinlej Taje Dordże jest tradycyjnym Karmapą”[11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Erik D. Curren, Budda bez uśmiechu, Wydawnictwo HUNG, Opole 2007.
  2. Worldwide representation of Karma Kagyu lineage.
  3. Diamond Way Buddhism Centerlist.
  4. Karmapa Urgyen Trinley Dorje by Ken Holmes, ​ISBN 3-89568-027-3​, strona 56, oraz [1].
  5. Message on Karmapa Issue.
  6. Speech given by Chokyi Nyima Rinpoche.
  7. Teaching schedule for Jetsun Khandro Rinpoche.
  8. [Erik D. Curren, Budda bez uśmiechu, Wydawnictwo Hung, Opole 2007].
  9. [tt_news=11&tx_ttnews[backPid]=5&cHash=629a44bbc1 Shamar Rimpoche met Orgyen Trinley Rinpoche].
  10. Report from the Council of H.H. Gyalwa Karmapa.
  11. Message of IKKBO, K. Wangchuk, maj 23, 2008.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]