Koreańczycy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Koreańczycy
조선민족 / 한국인
Ilustracja
Populacja

ok. 82 600 000

Miejsce zamieszkania

Korea Północna,
Korea Południowa,
Chiny (Yanbian),
Japonia, Rosja, Wietnam, USA

Język

koreański

Religia

bezwyznaniowość • buddyzm • czondoizm • protestantyzm

Pokrewne

brak (naród izolowany)

Mapa grupy etnicznej
Korea i kraje ze znaczącą mniejszością koreańską

Koreańczycy (kor. 조선민족 Chosŏn minjok, 한국인 Hangukin, 고려 사람 Korio-saram) – naród pochodzący ze Wschodniej Azji, autochtoniczny na Półwyspie Koreańskim (w Korei Południowej i Północnej), posługujący się głównie językiem koreańskim.

Populacja Korei jest prawdopodobnie jedną z najbardziej jednorodnych etnicznie i językowo na świecie, z tylko jedną główną chińską mniejszością etniczną w Korei Południowej i Północnej, oraz niewielką mniejszością Japończyków w Korei Południowej. W Korei Północnej od lat 60. XX w. poczyniono o wiele więcej starań, by zwiększyć odsetek studentów i rezydentów w kraju niż w Korei Południowej. Od lat 60. do 80. studenci z Somalii, Angoli, Wietnamu oraz wschodniej Europy uczestniczyli w zajęciach Uniwersytetu im. Kim Ir Sena. Do dziś w okolicach Pjongjangu mieszkają Rosjanie i mieszkańcy innych krajów postkomunistycznych, a także Wietnamczycy.

Populacja[edytuj | edytuj kod]

W odniesieniu do obecnych ustaleń, populacja Koreańczyków w poszczególnych krajach na świecie przedstawia się następująco:

Pochodzenie[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Yemaek.

Pochodzenie Koreańczyków nie jest do dziś znane. Obecnie zalicza się ich do narodów izolowanych. Niektórzy uważają ich za ludność ałtajską, jednak ta hipoteza jest ostatnio często podważana.

Kultura[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Tradycyjna kultura Korei.

Koreańczycy, zarówno w Korei Północnej, jak i Południowej, dzielą dużo wspólnych aspektów kulturowych, ale ze względu na polityczne różnice pomiędzy krajami istnieje wiele różnic pomiędzy kulturami północnokoreańską a południowokoreańską.

Skupiska Koreańczyków poza państwami koreańskimi[edytuj | edytuj kod]

Ponad 2 miliony Koreańczyków mieszka w Stanach Zjednoczonych, głównie w Nowym Jorku, Los Angeles, Chicago i Houston.

W Chińskiej Republice Ludowej są jedną z 56 grup etnicznych oficjalnie uznawanych przez państwo i jedną z głównych mniejszości. Największe skupiska znajdują się w północnej części Chin, szczególnie w Autonomicznej Koreańskiej Prefekturze Yanbian w prowincji Jilin, gdzie w 1997 było ich 854 tys.

W Japonii Koreańczycy japońscy zwani są Zainichi. Ich liczba wynosi ponad 528 tys. i stanowi ponad 40% populacji niejapończyków w tym kraju.

 Osobny artykuł: Korio-saram.

Około 450 tys. Koreańczyków żyje w byłych republikach Związku Radzieckiego, głównie w krajach Środkowej Azji. Istnieje również duża społeczność koreańska w południowej Rosji (wokół Wołgogradu), na Kaukazie oraz południowej Ukrainie. W roku 1937 Stalin deportował około 200 tys. Koreańczyków do Kazachstanu i Uzbekistanu, jako potencjalnych szpiegów Japonii. Prawdopodobnie dzięki więzom etnicznym, Korea Południowa była największym, po Rosji, partnerem handlowym Uzbekistanu i jednym z największych inwestorów w tym regionie. Istnieje również odrębna grupa Koreańczyków na rosyjskiej wyspie Sachalin, na którą zostali sprowadzeni/porwani przez Japończyków do pracy.

Duże skupiska tej narodowości znaleźć można w tzw. Koreatown w Australii, Japonii, Kanadzie i Chinach. W Europie największe skupisko Koreańczyków znajduje się w Niemczech. Licznie reprezentowani są także w multinarodowym Londynie.

Według danych Ministerstwa Spraw Zagranicznych Korei Południowej w 2017 roku w Polsce żyło 1745 Koreańczyków[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 외교부, 2017 재외동포현황 상세보기|재외동포정책 및 현황 | 외교부, www.mofa.go.kr [dostęp 2019-03-07] (kor.).