Koreańczycy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Koreańczycy
Liczebność ogółem ok. 82 600 000
Regiony zamieszkania  Korea,
 Chiny,
 Rosja
Języki koreański
Główne religie głównie ateiści
Pokrewne grupy etniczne brak (naród izolowany)

Koreańczycy (kor. 조선민족 Chosŏn minjog, 한국인 Hangukin) – naród żyjący głównie we Wschodniej Azji. Większość z nich żyje w Korei (na półwyspie koreańskim) i posługuje się językiem koreańskim. Populacja Korei jest prawdopodobnie jedną z najbardziej jednorodnych etnicznie i językowo na świecie, z tylko jedną główną chińską mniejszością etniczną w Korei Południowej i Północnej, oraz niewielką mniejszością Japończyków w Korei Północnej.

W Korei Północnej od lat 60. XX w. poczyniono o wiele więcej starań by zwiększyć odsetek studentów i rezydentów w kraju niż w Korei Południowej. Od lat 60. do 80. studenci z Somalii, Angoli, Wietnamu oraz wschodniej Europy uczestniczyli w zajęciach Uniwersytetu im. Kim Ir Sena. Do dziś w okolicach Pjongjangu mieszkają Rosjanie i mieszkańcy innych krajów postkomunistycznych, a także Wietnamczycy.

Populacja[edytuj | edytuj kod]

W odniesieniu do obecnych ustaleń, populacja Koreańczyków w poszczególnych krajach na świecie przedstawia się następująco:

Pochodzenie[edytuj | edytuj kod]

Zob.: Yemaek

Pochodzenie Koreańczyków nie jest do dziś znane. Obecnie klasyfikuje się ich do narodów izolowanych. Niektórzy uważają ich za ludność ałtajską, jednak ta hipoteza jest ostatnio często podważana.

Kultura[edytuj | edytuj kod]

Zob.: Tradycyjna kultura Korei

Koreańczycy, zarówno w Korei Północnej jak i Południowej, dzielą dużo wspólnych aspektów kulturowych, ale ze względu na polityczne różnice pomiędzy krajami istnieje wiele różnic pomiędzy kulturami północnokoreańską a południowokoreańską.

Skupiska Koreańczyków poza państwami koreańskimi[edytuj | edytuj kod]

Ponad 2 miliony Koreańczyków mieszka w Stanach Zjednoczonych, głównie w Nowym Jorku, Los Angeles, Chicago i Houston.

W Chińskiej Republice Ludowej są jedną z 56 grup etnicznych oficjalnie uznawanych przez państwo i jedną z głównych mniejszości. Największe skupiska znajdują się w północnej części Chin, szczególnie w Autonomicznej Koreańskiej Prefekturze Yanbian w prowincji Jilin, gdzie w 1997 było ich 854 000.

W Japonii Koreańczycy japońscy zwani są Zainichi. Ich liczba wynosi ponad 528 000 i stanowi ponad 40% populacji niejapończyków w tym kraju.

Około 450 000 Koreańczyków żyje w byłych republikach Związku Radzieckiego, głównie w krajach Środkowej Azji. Istnieje również duża społeczność koreańska w południowej Rosji (wokół Wołgogradu), na Kaukazie oraz południowej Ukrainie. W roku 1937 Stalin deportował około 200 000 Koreańczyków do Kazachstanu i Uzbekistanu, jako potencjalnych szpiegów Japonii. Prawdopodobnie dzięki więzom etnicznym, Korea Południowa była największym, po Rosji, partnerem handlowym Uzbekistanu i jednym z największych inwestorów w tym regionie. Istnieje również odrębna grupa Koreańczyków na rosyjskiej wyspie Sachalin, na którą zostali sprowadzeni/porwani przez Japończyków do pracy.

Duże skupiska tej narodowości znaleźć można w tzw. Koreatown w Australii, Japonii, Kanadzie i Chinach. W Europie największe skupisko Koreańczyków znajduje się w Niemczech. Licznie reprezentowani są także w multinarodowym Londynie.