Koszmar z ulicy Wiązów V: Dziecko snów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Inne znaczenia Ten artykuł dotyczy filmu z 1989 roku. Zobacz też: inne filmy z serii "Koszmar z ulicy Wiązów".
Koszmar z ulicy Wiązów 5: Dziecko snów
A Nightmare on Elm Street: The Dream Child
Gatunek horror
Data premiery 11 sierpnia 1989 r.
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 89 min
Reżyseria Stephen Hopkins
Scenariusz Leslie Bohem
Główne role Lisa Wilcox, Robert Englund
Muzyka Jay Ferguson
Zdjęcia Peter Levy
Scenografia C.J. Strawn, Timothy Gray, John P. Jockinsen
Kostiumy Sara Markowitz
Montaż Brent A. Schoenfeld, Chuck Weiss
Produkcja Robert Shaye, Rupert Harvey
Wytwórnia New Line Cinema
Heron Communications
Smart Egg Pictures
The Fourth New Line-Heron Joint Venture
Dystrybucja New Line Cinema
Budżet 6 000 000 $
Poprzednik Koszmar z ulicy Wiązów IV: Władca snów
Kontynuacja Freddy nie żyje: Koniec koszmaru
Nagrody
Young Artist Award, Złota Malina, Critics' Award oraz nominacja do nagrody International Fantasy Film Award

Koszmar z ulicy Wiązów 5: Dziecko snów (tytuł oryg. A Nightmare on Elm Street: The Dream Child) – amerykański film fabularny z 1989 roku. Czwarty sequel popularnego horroruKoszmaru z ulicy Wiązów (1984).

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Ku własnemu przerażeniu, Alice Johnson odkrywa, że maniakalny Freddy Krueger wciąż prześladuje ją w sennych koszmarach. Dziewczyna epatowana jest makabrycznymi obrazami poczęcia i narodzin Freddy'ego. Na domiar złego okazuje się, że... sama jest w ciąży. Krueger chce wykorzystać niemowlę do swoich celów. Alice musi stawić mu czoła...

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Ścieżka dźwiękowa[edytuj | edytuj kod]

Wśród wykonawców utworów składających się na ścieżkę dźwiękową znaleźli się m.in. Bruce Dickinson, Kool Moe Dee, Samantha Fox, Schoolly D, W.A.S.P. i Whodini.[1] Wykonany dla potrzeb filmu przez Dickinsona utwór Bring Your Daughter... to the Slaughter znalazł się następnie w repertuarze zespołu Iron Maiden i stał się przebojem w Wielkiej Brytanii.[2]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy