Krateros

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Krateros (gr. Κρατερός, ur. 370 p.n.e. – zm. 321 p.n.e.), generał macedoński w armii Aleksandra Wielkiego, jego przyjaciel i jeden z diadochów[1].

Dowodził lewym skrzydłem wojsk macedońskich w bitwie pod Issos oraz tylnymi oddziałami w bitwie nad rzeką Hydaspes. W Suzie (Wesele w Suzie) poślubił Amastris, córkę Oksartesa, brata Dariusza III. Jednak w 322 p.n.e. Antypater oddał Kraterosowi za żonę swą najstarszą córkę Filię (wówczas 30-letnią już pannę).

Wraz z Polyperchonem prowadził weteranów wojennych z powrotem do Macedonii. Gdy umierał Aleksander, Krateros przebywał w Cylicji.

W 322 roku p.n.e. Krateros wsparł Antypatra w wojnie lamijskiej przeciwko Atenom, pokonując je w bitwie pod Crannon. Jesienią uczestniczył w wyprawie Antypatra przeciwko stawiającym wciąż opór sojusznikom Aten, Etolom. Otrzymawszy wiadomość od Antygona o niebezpiecznych działaniach i wzroście potęgi Perdikkasa, Krateros wraz z Antypatrem odstąpił od oblegania Etolów w niedostępnych górach i rozpoczął pospieszne przygotowania do wyprawy na Azję przeciwko Perdikkasowi.

Zginął w walce z Eumenesem w Anatolii (Bitwa u granic Kapadocji) w 321 roku p.n.e. Strateg, utalentowany wódz, lubiany przez żołnierzy, szanowany przez innych dowódców Aleksandra, wymieniony przez umierającego króla jako "najodważniejszy". Wielu widziało w nim przez to następcę Aleksandra i spadkobiercę jego rozległego imperium.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jean Claude Fredouille, Guy Rachet, Maria Chołdyk: Cywilizacje śródziemnomorskie : leksykon. Katowice: Wydawnictwo "Książnica", 2007, s. 398. ISBN 978-83-245-7566-4.