Kredyt subprime

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kredyt subprime (ang. Subprime loan) – kredyt bankowy wysokiego ryzyka, udzielany kredytobiorcom o niskiej zdolności kredytowej.

Rozwój rynku kredytów subprime został zainicjowany Stanach Zjednoczonych. Kredyty te były najczęściej udzielane na zakup nieruchomości. Załamanie na amerykańskim rynku kredytów hipotecznych subprime w 2007 r. jest uznawane za bezpośrednią przyczynę zaburzeń na innych rynkach finansowych, co doprowadziło do wybuchu ogólnoświatowego kryzysu finansowego.[1][2]

Przypisy

  1. Michał Konopczak, Rafał Sieradzki, Michał Wiernicki: Kryzys na światowych rynkach finansowych – wpływ na rynek finansowy w Polsce oraz implikacje dla sektora realnego, Warszawa: Bank i Kredyt, NBP, vol. 41 no. 6 (2010). Dostęp: 15.08.2015
  2. Marek Monkiewicz: Globalny kryzys finansowy – przyczyny, działania naprawcze, ochrona konsumentów, Rozprawy Ubezpieczeniowe nr 5 (2/2008). Dostęp: 15.08.2015.