Krystyna Kubicka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Krystyna Kubicka
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 7 marca 1930
Warszawa
Data i miejsce śmierci 5 marca 2017
Warszawa
Profesor nauk medycznych
Specjalność: kardiologia i pediatria
Alma Mater Akademia Medyczna w Warszawie
Doktorat 1966
Akademia Medyczna w Warszawie
Habilitacja 1975
Akademia Medyczna w Warszawie
Profesura 1987
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Krystyna Kubicka (ur. 7 marca 1930 w Warszawie, zm. 5 marca 2017[1] tamże) – polska lekarka, specjalistka w zakresie pediatrii i kardiologii[2], profesor nauk medycznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwentka IX Liceum Ogólnokształcącego im. Klementyny Hoffmanowej w Warszawie (1949). W 1954 ukończyła studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Warszawie. Na tej uczelni uzyskiwała kolejne stopnie naukowe z zakresu nauk medycznych – doktora w 1966 (na podstawie pracy zatytułowanej Skurcze dodatkowe serca u dzieci) oraz doktora habilitowanego w 1975 (w oparciu o rozprawę Odległe wyniki leczenia tetralogii Fallota u dzieci ze szczególnym uwzględnieniem zaburzeń hemodynamicznych). W 1987 otrzymała tytuł profesora nauk medycznych. Specjalizacje zawodowe uzyskiwała z pediatrii (I stopnia w 1954, II stopnia w 1960) oraz z kardiologii dziecięcej (1975).

Od 1949 pracowała zawodowo, podjęła wówczas zatrudnienie w jednej z organizacji społecznych. W trakcie studiów została redaktorką w Państwowym Zakładzie Wydawnictw Lekarskich, pozostała tam również po uzyskaniu dyplomu lekarza na podstawie nakazu pracy. Od 1955 jednocześnie była wolontariuszką w II Klinice Pediatrycznej Akademii Medycznej, a dwa lata później została tam zatrudniona na stanowisku asystenta. W latach 70. kierowała Oddziałem Kardiologii tej kliniki.

W 1976 stanęła na czele Zespołu Kardiologii Centrum Zdrowia Dziecka. Rok wcześniej zajmowała się organizacją pierwszej w Polsce Pediatrycznej Pracowni Echokardiograficznej. Od 1980 do czasu przejścia w 2001 na emeryturę kierowała Kliniką Kardiologii CZD.

Była autorką licznych prac naukowych z zakresu pediatrii i kardiologii dziecięcej, w tym autorką lub współautorką około 20 monografii i podręczników akademickich. W prowadzonych badaniach zajmowała się m.in. diagnostyką i leczeniem wad wrodzonych serca przed i po leczeniu kardiochirurgicznym, diagnostyką i leczeniem kardiomiopatii, chorób wsierdzia i osierdzia, a także chorób zapalnych mięśnia sercowego. Uzyskała członkostwo w Polskim Towarzystwie Kardiologicznym (pełniła funkcję członkini zarządu głównego, otrzymała członkostwo honorowe) i Polskim Towarzystwie Pediatrycznym. Była konsultantem krajowym w dziedzinie kardiologii dziecięcej (1994–1998) i członkinią rady naukowej przy ministrze zdrowia (2001–2005).

Od 1951 do śmierci była żoną profesora Leszka Kubickiego.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Krystyna Kubicka. wyborcza.pl, 8 marca 2017. [dostęp 2017-03-08].
  2. Krystyna Kubicka w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2013-08-31].
  3. M.P. z 2013 r. poz. 255
  4. M.P. z 2002 r. nr 60, poz. 832
  5. Koncert Podsumowujący Obchody 40-lecia IPCZD. czd.pl. [dostęp 2018-10-02].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]