Warszawski Uniwersytet Medyczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Warszawski Uniwersytet Medyczny
Universitas Medica Varsoviensis
Medical University of Warsaw
Godło
ilustracja
Data założenia

1809

Typ

publiczna

Państwo

 Polska

Adres

ul. Żwirki i Wigury 61
02-091 Warszawa

Liczba studentów

10 002[1]

Rektor

Zbigniew Gaciong

Położenie na mapie Warszawy
Mapa konturowa Warszawy, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Warszawski Uniwersytet Medyczny”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Warszawski Uniwersytet Medyczny”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Warszawski Uniwersytet Medyczny”
Ziemia52°12′21″N 20°59′07″E/52,205833 20,985278
Strona internetowa

Warszawski Uniwersytet Medyczny – jedna z największych polskich publicznych uczelni medycznych; prowadzi kształcenie na 16 kierunkach w języku polskim, 3 w języku angielskim oraz studia doktoranckie, studia podyplomowe, studia SGH-WUM MBA w Ochronie Zdrowia i kształcenie ustawiczne (kursy dokształcające i specjalizacyjne). Uczelnia kształci ponad 10 tys. studentów[1], w tym ponad 800 obcokrajowców, 420 doktorantów oraz 423 słuchaczy studiów podyplomowych. Kadra dydaktyczno-naukowa liczy ponad 1,8 tys. pracowników, w tym 192 profesorów tytularnych[2].

WUM dziś[edytuj | edytuj kod]

Warszawski Uniwersytet Medyczny jest nowoczesnym ośrodkiem akademickim z ponad dwustuletnią historią.

Kadrę akademicką stanowią wykwalifikowani specjaliści, którzy dbają o życie i zdrowie pacjentów stosując innowacyjne – na skalę krajową i światową – metody leczenia. Bazę naukowo-dydaktyczną WUM stanowią największe warszawskie szpitale.

Warszawski Uniwersytet Medyczny jest prężnym ośrodkiem naukowym specjalizującym się zarówno w badaniach klinicznych, jak i medycynie teoretycznej.

W międzynarodowym rankingu ARWU, zwanym rankingiem szanghajskim, opublikowanym w 2020 r., WUM zajął miejsce w przedziale 901-1000, jako jedna z dwóch polskich uczelni medycznych, zaś w najnowszym światowym zestawieniu Times Higher Education World University Rankings 2021 Warszawski Uniwersytet Medyczny został oceniony jako druga najlepsza polska uczelnia (ex aequo z Uniwersytetem Warszawskim), zajmując miejsce w przedziale 801-1000[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Okres rozbiorów Polski[edytuj | edytuj kod]

Korzenie uczelni sięgają 1809 roku, kiedy to z inicjatywy lekarzy – Augusta Wolffa, Hiacynta Dziarkowskiego, Józefa Czekierskiego i Franciszka Brandta – oraz asesora farmacji, Józefa Jana Celińskiego, powstała Akademia Lekarska.

W 1816 Akademię Lekarską włączono jako Wydział Lekarski w skład Uniwersytetu Warszawskiego. Uniwersytet funkcjonował do października 1831, kiedy to po powstaniu listopadowym zlikwidowano wszystkie wyższe uczelnie Królestwa Polskiego. Akademickie nauczanie medycyny w Warszawie zostało przerwane na 26 lat, a rozwój naukowy i zawodowy środowiska lekarskiego dbały w tym czasie Warszawskie Towarzystwo Lekarskie oraz Rada Lekarska Królestwa Polskiego.

Wybuchy kolejnych epidemii i brak odpowiedniej liczby lekarzy wymusiły na zaborcy podjęcie decyzji o powołaniu uczelni medycznej. Najpierw w 1857 powołano Akademię Medyko-Chirurgiczną, kontynuującą tradycje Wydziału Lekarskiego Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego, a następnie w 1862 Akademię przyłączono do Szkoły Głównej Warszawskiej jako Wydział Lekarski.

Wzmożona rusyfikacja uczelni po upadku powstania styczniowego przerwała jej działalność. W 1869 powstał Cesarski Uniwersytet Warszawski, w którym obowiązkowym językiem wykładowym zamiast polskiego stał się rosyjski, a miejsce polskich wykładowców zajęli mniej zdolni rosyjscy. Z tych powodów uczelnia była bojkotowana przez patriotyczną młodzież, która na studia medyczne wybierała się do, między innymi, Dorpatu lub Petersburga.

Okres w II Rzeczypospolitej[edytuj | edytuj kod]

Odrodzenie warszawskiego kształcenia medycznego stało się możliwe dopiero w początkach I wojny światowej, gdy w 1915 do Warszawy wkroczyli Niemcy. Do najbardziej zaangażowanych organizatorów nowego Uniwersytetu Warszawskiego należał wówczas lekarz i społecznik – Józef Polikarp Brudziński, który został pierwszym rektorem odrodzonego uniwersytetu.

Zanim w 1916 powołano samodzielny wydział lekarski, przez pierwsze 10 miesięcy działalności uniwersytetu nauczanie medycyny odbywało się w Oddziale Przygotowawczo-Lekarskim przy Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym. Pierwszym dziekanem Wydziału Lekarskiego UW został prof. Leon Kryński. Kadrę stanowili profesorowie praktykujący od lat w Warszawie oraz osoby, które przenosiły się z innych ośrodków akademickich, najczęściej z Krakowa i Lwowa. Niektórzy z nich porzucali dotychczasową karierę akademicką i znaczne osiągnięcia, by budować od podstaw warszawską uczelnię. Wśród nich był wybitny polski internista – prof. Antoni Gluziński, przed I wojną światową rektor i dziekan Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu we Lwowie.

Odrodzony Uniwersytet powołał w swojej strukturze osobny wydział dla kształcenia farmaceutów. Najpierw w 1915 utworzono kursy farmaceutyczne, które od roku akademickiego 1917/1918 przemianowano na Studium Farmaceutyczne. W 1920 Studium to przekształcono w Oddział Farmaceutyczny przy Wydziale Lekarskim. Następnie rozporządzeniem Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego z dnia 29 stycznia 1926 przy Uniwersytecie Warszawskim został utworzony pierwszy w Polsce samodzielny Wydział Farmaceutyczny. Jego dziekanem został prof. Władysław Mazurkiewicz.

W 1920 powołano w Warszawie Państwowy Instytut Dentystyczny kształcący dentystów na poziomie wyższym. Instytutowi, który nie posiadał pełnych praw akademickich, patronował Wydział Lekarski. Kadra naukowa wydziału uzupełniała obsadę nauczycieli akademickich instytutu i była gwarancją wysokiego poziomu nauczania. W 1933 przemianowano tę uczelnię na Akademię Stomatologiczną. Działała ona do 1949, kiedy została włączona jako Oddział Stomatologiczny do Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego.

Kształcenie w czasie II wojny światowej[edytuj | edytuj kod]

W latach II wojny światowej działał tajny wydział lekarski, realizujący część programu w ramach „Prywatnej Szkoły Zawodowej dla Pomocniczego Personelu Sanitarnego” dr. Jana Zaorskiego (niem. Private Fachschule für Sanitares Hilfspersonal Dr. Jan Zaorski)[4]. Zajęcia prowadzono w budynkach uniwersyteckich (ul. Krakowskie Przedmieście 26/28, gmach chemii fizjologicznej i zakładu fizjologii) oraz w warszawskich szpitalach[5][6].

Studenci i lekarze nieśli pomoc rannym i brali udział w walkach podczas powstania warszawskiego. Warszawska medycyna w latach wojny poniosła ogromne straty – z 23 profesorów ocalało tylko jedenastu, poległa także wielka liczba lekarzy, pielęgniarek i studentów.

Okres powojenny – Akademia Medyczna w Warszawie[edytuj | edytuj kod]

Od 1 stycznia 1950 roku weszło w życie Rozporządzenie Rady Ministrów z 24 października 1949 r. w sprawie utworzenia Akademii Lekarskich w Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Lublinie, Łodzi i Wrocławiu. W Warszawie połączono wydziały: Lekarski i Farmaceutyczny UW z Akademią Stomatologiczną[7]. Pierwszym rektorem stołecznej Akademii Lekarskiej został Franciszek Czubalski[7]. W ramach nowo powstałej Uczelni powołano wydziały: Lekarski (z Oddziałem Stomatologicznym) i Farmaceutyczny. Na mocy tego aktu prawnego powstałe uczelnie przejęły studentów oraz istniejące na uniwersyteckich wydziałach katedry wraz z połączonymi z nimi klinikami i zakładami naukowymi.

W dniu 3 marca 1950 roku na mocy podobnego rozporządzenia zmieniono nazwę z Akademii Lekarskich na Akademie Medyczne.

Warszawski Uniwersytet Medyczny[edytuj | edytuj kod]

22 marca 2008 Akademia Medyczna stała się Warszawskim Uniwersytetem Medycznym na mocy ustawy z dnia 23 stycznia 2008 r. Zmiana nazwy była potwierdzeniem stanu faktycznego – rzeczywistej pozycji i rangi Uczeni. Rok 2009 był dla Uczelni wyjątkowy, gdyż właśnie wtedy WUM obchodził jubileusz 200-lecia nauczania medycyny w Warszawie.

Od kilku lat Uczelnia konsekwentnie stawia na rozwój własnej bazy kliniczno-dydaktycznej. Sztandarowe obiekty, które powstały w minionych latach to: Centrum Biblioteczno-Informacyjne (2012), Centrum Badań Przedklinicznych (2014), Szpital Pediatryczny (2015), Centrum Sportowo-Rehabilitacyjne (2015) oraz Uniwersyteckie Centrum Stomatologii (2019). 25 września 2019 r. na terenie Kampusu Banacha wbito symboliczną łopatę pod budowę Domu Ronalda McDonalda, zaś 2 grudnia 2019 r. odbyło się wmurowanie kamienia węgielnego Centrum Symulacji Medycznych Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, w którym, w symulowanych warunkach klinicznych, prowadzone będzie nauczanie umiejętności w zakresie przedmiotów klinicznych zabiegowych i niezabiegowych, jak również nauczanie praktyczne.

Władze uczelni[edytuj | edytuj kod]

Władze rektorskie w kadencji 2020-2024

Rektor uczelni: prof. dr hab. n. med. Zbigniew Gaciong

Prorektorzy:

  • prorektor do spraw studenckich i kształcenia: prof. dr hab. n. med. Marek Kuch
  • prorektor do spraw klinicznych i inwestycji: prof. dr hab. n. med. Wojciech Lisik
  • prorektor do spraw personalnych i organizacyjnych: prof. dr hab. n. med. Agnieszka Cudnoch-Jędrzejewska
  • prorektor do spraw nauki i transferu technologii: prof. dr hab. n. med. Piotr Pruszczyk
  • prorektor do spraw umiędzynarodowienia, promocji i rozwoju: prof. dr hab. n. med. Paweł Włodarski

Władze dziekańskie w kadencji 2020-2024

  • dziekan Wydziału Lekarskiego – prof. dr hab. n. med. Rafał Krenke
  • dziekan Wydziału Lekarsko-Stomatologicznego – prof. dr hab. n. med. Dorota Olczak-Kowalczyk
  • dziekan Wydziału Farmaceutycznego – dr hab. n. farm. Joanna Kolmas
  • dziekan Wydziału Nauk o Zdrowiu – prof. dr hab. n. med. Mariusz Gujski
  • dziekan Wydziału Medycznego – dr hab. n. med. Dariusz Białoszewski, prof. WUM

Wydziały[edytuj | edytuj kod]

Wydziały prowadzą badania naukowe oraz działalność dydaktyczną w naukach: medycznych, farmaceutycznych oraz o zdrowiu.

Wydziały Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego:

Ponadto działalność dydaktyczną prowadzi Centrum Kształcenia Podyplomowego odpowiedzialne za nauczanie dyplomowanych lekarzy, farmaceutów i magistrów-specjalistów w różnych dziedzinach związanych z medycyną.

Wydział Lekarski prowadzi kształcenie na kierunku lekarskim w języku polskim i angielskim

Wydział Lekarsko-Stomatologiczny prowadzi kształcenie na kierunkach:

Wydział Farmaceutyczny prowadzi kształcenie na kierunkach:

Wydział Nauk o Zdrowiu prowadzi kształcenie na kierunkach:

Wydział Medyczny prowadzi kształcenie na kierunkach:

Baza kliniczna[edytuj | edytuj kod]

Szpitale kliniczne, w których WUM prowadzi działalność dydaktyczną oraz badania naukowe to:

  1. Centralny Szpital Kliniczny, przy ul. Banacha 1a, 02 – 097 Warszawa
  2. Przychodnia Specjalistyczna Banacha, przy ul. Banacha 1a, 02 – 097 Warszawa
  3. Dziecięcy Szpital Kliniczny im. Józefa Polikarpa Brudzińskiego w Warszawie, przy ul. Żwirki i Wigury 63A, 02 – 091 Warszawa
  4. Przychodnia Specjalistyczna dla Dzieci, przy ul. Żwirki i Wigury 63A, 02 – 091 Warszawa
  5. Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus, przy ul. W. H. Lindleya 4, 02 – 005 Warszawa
  6. Przychodnia Specjalistyczna Lindleya, przy ul. W. H. Lindleya 4, 02 – 005 Warszawa

Uczelnia korzysta także ze szpitali zlokalizowanych w Warszawie i okolicach, w których znajdują się katedry, kliniki i zakłady.

Badania naukowe[edytuj | edytuj kod]

Zakres pracy naukowej Uczelni dotyczy patogenezy, diagnostyki, terapii, profilaktyki i optymalizacji postępowania terapeutycznego uwzględniającego działania prewencyjne, skuteczność i koszty leczenia we wszystkich obszarach medycyny. W ramach tych działań prowadzone są eksperymentalne badania przedkliniczne i badania kliniczne w zakresie wszystkich kierunków współczesnej medycyny, a zwłaszcza chorób cywilizacyjnych, których leczenie stanowi nie tylko istotny problem kliniczny, ale i ekonomiczny. Warszawski Uniwersytet Medyczny prowadzi bliską wymianę naukową z instytucjami z całej Europy, w szczególności z Niemiec, Francji, Szwecji, Holandii, Austrii i Wielkiej Brytanii. Obecnie rozwijana jest współpraca z kolejnymi uniwersytetami i organizacjami z Europy, USA, a także z krajów azjatyckich – Chin, Indii i Japonii.

Współpraca z zagranicą[edytuj | edytuj kod]

Warszawski Uniwersytet Medyczny kształci młodych ludzi w oparciu o nowoczesne programy nauczania i obowiązujące standardy europejskie, dlatego współpraca międzynarodowa jest jednym z kluczowych elementów wdrażanej strategii edukacyjnej.

Warszawski Uniwersytet Medyczny jest członkiem organizacji międzynarodowych: UNESCO, Europejskiego Stowarzyszenia Uniwersytetów (EUA), Association for Medical Education in Europe (AMEE), ECTS-MA – ECTS Medical Association oraz European Association of Erasmus Coordinators (EAEC-ERACON).

WUM uczestniczy w wielu projektach programu Erasmus+, które dotyczą problemów edukacyjnych, instytucjonalnych i zapewnienia jakości nauczania oraz w wielu projektach wielostronnych. Naukowcy z Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego są nie tylko koordynatorami i partnerami w międzynarodowych konsorcjach, ale partycypują również w procesie oceny projektów w Komisji Europejskiej.

Kampusy[edytuj | edytuj kod]

Warszawski Uniwersytet Medyczny posiada dwa kampusy:

  • Kampus Banacha
  • Kampus Lindleya

Najczęściej utożsamiany z Warszawskim Uniwersytetem Medycznym Kampus Banacha zlokalizowany jest na obszarze między ulicami Banacha, Żwirki i Wigury, księcia Trojdena i Pawińskiego[8]. Tutaj znajduje się budynek Rektoratu, mieszczący dziekanaty Wydziału Lekarskiego, Wydziału Lekarsko-Stomatologicznego, Wydziału Nauk o Zdrowiu oraz Centrum Kształcenia Podyplomowego. Rektorat połączony jest z budynkiem Centrum Dydaktycznego oraz z Centrum Biblioteczno-Informacyjnym. W 2014 r. oddano do użytku Centrum Badań Przedklinicznych i Technologii (CePT). Kampus Banacha obejmuje również gmach Wydziału Farmaceutycznego i Centralny Szpital Kliniczny – Przychodnia Specjalistyczna Banacha – oba budynki znajdują się przy ulicy Banacha. Na terenie Kampusu Banacha zlokalizowane są także: Szpital Pediatryczny (w którym mieści się Dziecięcy Szpital Kliniczny im. Józefa Polikarpa Brudzińskiego – Przychodnia Specjalistyczna dla dzieci), Centrum Sportowo-Rehabilitacyjne WUM oraz Uniwersyteckie Centrum Stomatologii CM WUM, a także, drugi w Polsce – Dom Ronalda McDonalda.

Kampus Lindleya to zespół budynków Uczelni znajdujący się w centrum Warszawy – między ulicami[8]: Lindleya, Koszykową, Chałubińskiego i Nowogrodzką. To tutaj mieści się zmodernizowane Centrum Biostruktury i Zakład Medycyny Sądowej oraz Dom Medyków. Przy ul. Lindleya znajduje się podległy Uczelni Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus – Przychodnia Specjalistyczna Lindleya.

Wiele jednostek Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego rozsianych jest poza Kampusami i szpitalami klinicznymi w różnych częściach Warszawy, jak np. Zakłady Wydziału Nauk o Zdrowiu mające swoją siedzibę w budynku przy ulicy Ciołka.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b BIP Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego – 3.2 Liczba studentów [dostęp 2021-08-01] (pol.).
  2. Informacje nt. uczelni. Warszawski Uniwersytet Medyczny. [dostęp 2020-09-24].
  3. World University Rankings, Times Higher Education (THE), 25 sierpnia 2020 [dostęp 2021-01-26] (ang.).
  4. Tabliczka#140: Żołnierze Armii Krajowej – wykładowcy, absolwenci i studenci Prywatnej Szkoły Zawodowej dla Pomocniczego Personelu Sanitarnego dr. Jana Zaorskiego. W: Tabliczki informacyjne o działalności Armii Krajowej i jej żołnierzach [on-line]. Światowy Związek Żołnierzy Armii Krajowej. [dostęp 2017-03-02].
  5. Wykładowcy. W: Tajne studia medyczne [on-line]. Encyklopedia Medyków Powstania Warszawskiego. [dostęp 2017-01-25].
  6. Irena Ćwiertnia-Sitowska, Studia medyczne w latach 1941–1949 w: Wspaniali i niezapomniani (cz. 3). Studia medyczne w latach 1941–1949; Nasi nauczyciele, puls, Miesięcznik Okręgowej Izby Lekarskiej w Warszawie im. prof. Jana Nielubowicza, Numer 2011-05.
  7. a b Kronika wydarzeń w Warszawie 1945−1958. „Warszawskie Kalendarz Ilustrowany 1959”, s. 56, 1958. Wydawnictwo Tygodnika Ilustrowanego „Stolica”. 
  8. a b Mapa lokalizacji Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]