Kurzawka (geologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ruchome piaski w pobliżu Thurgarton

Kurzawka – luźne lub spoiste grunty zachowujące się przy pewnych warunkach (dużym nawodnieniu) w całej swojej masie jak ciecze. Jest to także drobnoziarnisty luźny osad, na przykład piasek lub muł, nasycony wodą pod znacznym ciśnieniem. Kurzawki należą do gruntów o złych parametrach mechanicznych[1].

Podział[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się kurzawki:

  • właściwe – pylaste, które nie mają tendencji do oddawania wody
  • piaszczyste – w których przy zmniejszaniu się prędkości przepływu wody następuje oddzielenie ziaren od wody i stopniowe ich osadzanie.

Słownik hydrogeologiczny wydany przez Ministerstwo Środowiska dzieli kurzawki na:

  • właściwe – grunty o kondensacyjno-koagulacyjnych wiązaniach strukturalnych o własnościach tiksotropowych
  • pozorne (pseudokurzawka) – grunty luźne i pozbawione plastyczności i spójności rzeczywistej (tzw. grunty dylatantne)[2].

W górnictwie i budownictwie[edytuj | edytuj kod]

Po odsłonięciu podczas prowadzenia robót górniczych kurzawka upłynnia się i zachowuje się jak gęsta ciecz wyciskana pod ciśnieniem wody. Od kurzawki można uniezależnić się przez obniżanie poziomu wód gruntowych, wbijanie ścianek szczelnych, elektroosmozę lub zamrażanie gruntu[1].

Kurzawka występuje na terenie Warszawy i stanowiła duży problem przy sadowieniu wysokich budynków oraz podczas budowy metra[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b J. Bażyński, S. Turek: Słownik hydrogeologii i geologii inżynierskiej. Warszawa: Wydawnictwa Geologiczne, 1969, s. 190.
  2. Ministerstwo Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa: Słownik hydrogeologiczny. Warszawa: Trio, 1997, s. 80. ISBN 83-85660-52-6.
  3. Konrad Majszyk: Czy metro zatrzęsie miastem (pol.). Rzeczpospolita, 2008-02-21. [dostęp 2015-09-08].