Lamparcik marmurkowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lamparcik marmurkowy
Pardofelis marmorata[1]
(Martin, 1837)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Rodzina kotowate
Podrodzina koty
Rodzaj Pardofelis
Severtzov, 1858[2]
Gatunek lamparcik marmurkowy
Synonimy
  • Felis marmorata Martin, 1837[3]
  • Felis charltonii J.E. Gray, 1847[4]
Podgatunki
  • P. m. charltonii (J.E. Gray, 1846)
  • P. m. marmorata (Martin, 1837)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[5]
Status iucn3.1 NT pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Lamparcik marmurkowy[6], kot marmurkowy[7] (Pardofelis marmorata) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych (Felidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Lamparcik marmurkowy zamieszkuje lasy występując w zależności od podgatunku[8]:

Taksonomia[edytuj | edytuj kod]

Takson po raz pierwszy naukowo opisał w 1837 roku brytyjski przyrodnik William Charles Linnaeus Martin nadając mu nazwę Felis marmorata[3]. Jako miejsce typowe odłowu holotypu Martin wskazał Jawę i Sumatrę[3], ograniczone przez Robinsona i Klossa do Sumatry[9]. Jedyny przedstawiciel rodzaju lamparcik[6] (Pardofelis) opisanego w 1837 roku przez rosyjskiego zoologa i podróżnika Nikołaja Siewiercowa[2]. Wyróżniono dwa podgatunki P. marmorata[8][10].

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Pardofelis: łac. pardus „lampart”; felis „kot”[11].
  • marmorata: łac. marmoratus „marmurkowaty”, od marmor, marmoris „marmur”, od gr. μαρμαρος marmaros „marmur”, od μαρμαιρω marmairō „połyskiwać”[12].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała (bez ogona) 45–62 cm, długość ogona 35,6–55 cm; masa ciała prawdopodobnie 2–5 kg[8][13]. Futro długie, miękkie, z ubarwieniem charakterystycznym dla lamparta. Zamieszkuje jedynie lasy, znakomicie wspina się na drzewa. Żywi się głównie drobnymi kręgowcami. Ciąża trwa ok. 65 dni, samica rodzi 2–3 młode.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pardofelis marmorata, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b N.A. Severtzov. Notice sur la classification multisériale des Carnivores, spécialement des Félidés, et les études de zoologie générale gui s'y rattachent. „Revue et Magasin de Zoologie pure et Appliquée”. 2e série. 10, s. 387, 1858 (fr.). 
  3. a b c W.Ch.L. Martin. Description of a new species of the genus Felis. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 4, s. 108, 1836 (ang.). 
  4. J.E. Gray. New species of Mammalia. „The Annals and Magazine of Natural History”. 18, s. 211, 1846 (ang.). 
  5. J. Ross, J. Brodie, S. Cheyne, A. Datta, A. Hearn, B. Loken, A. Lynam, J. McCarthy, C. Phan, A. Rasphone, P. Singh & A. Wilting 2016, Pardofelis marmorata, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2020 [online], wersja 2019-3 [dostęp 2020-03-06] (ang.).
  6. a b W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 137. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  7. K. Kowalski (red.), A. Krzanowski, H. Kubiak, B. Rzebik-Kowalska & L. Sych: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 142, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0637-8.
  8. a b c M.E. & F.C. Sunquist: Family Felidae (Cats). W: D.E. Wilson, R.A. Mittermeier: Handbook of the Mammals of the World. Cz. 1: Carnivores. Barcelona: Lynx Edicions, 2009, s. 141–168. ISBN 978-84-96553-49-1. (ang.)
  9. H.C. Robinson & C.B. Kloss. On a collection of mammals from the Bencoolen and Palembang residencies, South West Sumatra. „Journal of the Federation of Malay States Museum”. 7 (4), s. 261, 1919 (ang.). 
  10. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red.): Species Pardofelis marmorata. W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-03-06].
  11. T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 516, 1904 (ang.). 
  12. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2020. [dostęp 2020-03-05]. (ang.)
  13. Z. Laubach, V. Hutzley & N. Knibbe: Pardofelis marmorata (ang.). Animal Diversity Web. [dostęp 2009-08-29].