Lawsonit
 Lawsonit z Kalifornii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
CaAl2[Si2O7](OH)2 · H2O |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
7[1] |
| Przełam |
muszlowy[1] |
| Łupliwość |
doskonała według (001) i (010), dokładna[1] |
| Pokrój kryształu |
krótkosłupkowy, długosłupkowy, tabliczkowy[1] |
| Układ krystalograficzny |
rombowy[1] |
| Topliwość |
760 °C |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
3,1 g/cm³[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biała, różowa, szara, niebieska[1] |
| Rysa |
biała[1] |
| Połysk |
szklisty, tłusty[1] |
| Współczynnik załamania |
nγ 1,684-1,686, nβ 1,674-1,675, nα 1,655 |
| Inne |
(+) |
| Dodatkowe dane | |
| Szczególne własności |
w grubszej płytce okazuje pleochroizm |
Lawsonit – minerał zaliczany do gromady krzemianów grupowych. Jest prawie wolny od izomorficznych podstawień. Składem odpowiada anortytowi z dodatkiem wody.
Właściwości
[edytuj | edytuj kod]Krystalizuje w układzie rombowym. Wykształca kryształy o pokroju krótko- i grubosłupkowy oraz tabliczkowym; jako kryształy wrosłe i narosłe[1]. Występuje w skupieniach ziarnistych i zbitych[1]. Posiada białą rysę i szklisty bądź tłusty połysk.
Powstawanie i występowanie
[edytuj | edytuj kod]Lawsonit jest minerałem charakterystycznym dla niskotemperaturowego i wysokociśnieniowego metamorfizmu regionalnego wulkanitów bazaltoidowych, spilitów i związanych z nimi piroklastyków oraz osadów mułowcowych. Powstaje po plagioklazach zasobnych w cząsteczkę anortytową. Albit pozostaje wolny lub zamienia się w jadeit, który jest składnikiem chlormelanitu lub wchodzi w skład glaukofanu. Więc lawsonit jest minerałem typomorficznym dla facji łupków glaukofanowych. Częstym jego towarzyszem bywa pumpellyit, po części powstający jego kosztem i tworzący z nim przerosty. Lawsonit pojawia się także jako składnik hydotermalnie przeobrażonych gabr i diabazów. Towarzyszą mu glaukofan i kwarc[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- A. Bolewski, A. Manecki: Mineralogia szczegółowa, Wydawnictwo PAE. Warszawa 1993, ISBN 83-85636-03-X.
- M. Borkowska, K. Smulikowski: Minerały skałotwórcze, Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa 1973