Lemuria czerwonobrzucha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Lemur czerwonobrzuchy)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lemuria czerwonobrzucha
Eulemur rubriventer[1]
I. Geoffroy Saint-Hilaire, 1850
Lemuria czerwonobrzucha
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd naczelne
Podrząd lemurowe
Rodzina lemurowate
Rodzaj lemuria
Gatunek lemuria czerwonobrzucha
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 VU pl.svg

Lemuria czerwonobrzucha[3], lemur czerwonobrzuchy (Eulemur rubriventer) – gatunek ssaka z rodziny lemurowatych (Lemuridae) występujący na wschodnim Madagaskarze, w lasach deszczowych.

Wygląd[edytuj]

Zwierzę o długości 36-54 cm, ważące 2-3 kg. Sierść brązowa, z białymi otoczkami wokół oczu, samice wyróżniają się białym brzuchem i szyją. Czarny ogon mierzy 46-54 cm. Samce posiadają po bokach głowy gruczoły zapachowe, którymi oznaczają swój teren.

Tryb życia[edytuj]

Żyją w niewielkich grupach liczących ok. 5 osobników, które zazwyczaj tworzy para dorosłych i ich młode. Stadu przewodzi samica. Prowadzą dzienny tryb życia. Żywią się głównie roślinami - kwiatami, owocami i liśćmi, czasem zjadają też bezkręgowce. Porozumiewają się za pomocą głosu, a także za pomocą sygnałów zapachowych. W kontaktach między osobnikami dużą rolę odgrywa również iskanie.

Rozmnażanie[edytuj]

Zwierzęta te są monogamiczne, łączą się w pary na całe życie. Okres godowy wypada w maju i czerwcu, samica po ok. 127 dniach ciąży rodzi 1-2 młode, które następnie karmi mlekiem przez ok. 5 miesięcy. Przez pierwsze dwa tygodnie młodymi zajmuje się wyłącznie matka, potem samiec zaczyna pomagać przy opiece. Po pięciu tygodniach często zdarza się, że dziećmi zajmuje się głównie ojciec. Lemury czerwonobrzuche osiągają dojrzałość płciową w wieku 2 lat, na wolności żyją 20-25 lat.

Zagrożenie[edytuj]

Lemurie czerwonobrzuche zostały zakwalifikowane jako gatunek zagrożony wyginięciem. Ich populacja liczy 10 000 do 100 000 osobników. Głównym zagrożeniem jest dla nich wycinka lasów deszczowych. Zwierzęta te są także chwytane przez ludzi i gatunki przybyłe na Madagaskar z człowiekiem, takie jak psy i koty. Naturalnymi wrogami lemurów są fossy i węże.

Przypisy

  1. Eulemur rubriventer, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Andriaholinirina, N., Baden, A., Blanco, M., Chikhi, L., Cooke, A., Davies, N., Dolch, R., Donati, G., Ganzhorn, J., Golden, C., Groeneveld, L.F., Hapke, A., Irwin, M., Johnson, S., Kappeler, P., King, T., Lewis, R., Louis, E.E., Markolf, M., Mass, V., Mittermeier, R.A., Nichols, R., Patel, E., Rabarivola, C.J., Raharivololona, B., Rajaobelina, S., Rakotoarisoa, G., Rakotomanga, B., Rakotonanahary, J., Rakotondrainibe, H., Rakotondratsimba, G., Rakotondratsimba, M., Rakotonirina, L., Ralainasolo, F.B., Ralison, J., Ramahaleo, T., Ranaivoarisoa, J.F., Randrianahaleo, S.I., Randrianambinina, B., Randrianarimanana, L., Randrianasolo, H., Randriatahina, G., Rasamimananana, H., Rasolofoharivelo, T., Rasoloharijaona, S., Ratelolahy, F., Ratsimbazafy, J., Ratsimbazafy, N., Razafindraibe, H., Razafindramanana, J., Rowe, N., Salmona, J., Seiler, M., Volampeno, S., Wright, P., Youssouf, J., Zaonarivelo, J. & Zaramody, A. 2014. Eulemur rubriventer. W: IUCN 2016. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015-4. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2016-06-06]
  3. W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński, W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 30. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol.)

Bibliografia[edytuj]

  1. Eulemur rubriventer (ang.). Animal Diversity Web. [dostęp 4 lutego 2010].