Leo Delcroix

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leo Delcroix
Data i miejsce urodzenia

21 listopada 1949
Kalmthout

Data i miejsce śmierci

2 listopada 2022
Genk

Zawód, zajęcie

polityk

Alma Mater

Katholieke Universiteit Leuven

Stanowisko

minister obrony (1992–1994)

Leo Delcroix (ur. 21 listopada 1949 w m. Kalmthout[1], zm. 2 listopada 2022[2] w m. Genk) – belgijski i flamandzki polityk i samorządowiec, senator, w latach 1992–1994 minister obrony.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent prawa oraz filologii klasycznej na Katholieke Universiteit Leuven. Pracował jako nauczyciel, a także dyrektor przedsiębiorstwa[1].

Działacz Chrześcijańskiej Partii Ludowej (przekształconej później w partię Chrześcijańscy Demokraci i Flamandowie), w latach 1984–1991 był sekretarzem krajowym swojego ugrupowania. W latach 1991–1995 senator dokooptowany[1]. Od marca 1992 do grudnia 1994 sprawował urząd ministra obrony w rządzie, którym kierował Jean-Luc Dehaene[3]. W 1995 był radnym miejscowości Genk[1], a w latach 1995–1999 posłem do Parlamentu Flamandzkiego[4]. W tych samych latach jako przedstawiciel regionalnego parlamentu ponownie wchodził w skład federalnego Senatu[1].

Później związany z sektorem prywatnym. Wyznaczany na rządowego komisarza do spraw Expo 2010 i Expo 2015[5]. Do 2019 pełnił funkcję prezydenta Uniwersytetu w Hasselt[6].

Odznaczony Orderem Leopolda II klasy (1999)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Leo Delcroix. senate.be. [dostęp 2020-02-04]. (niderl.).
  2. Wim Winckelmans: Leo Delcroix, de man van Atoma-schriftjes en milieuboxen. standaard.be, 3 listopada 2022. [dostęp 2022-11-04]. (niderl.).
  3. Leo Delcroix. commissionroyalehistoire.be. [dostęp 2020-02-04]. (niderl.).
  4. Leo Delcroix. vlaamsparlement.be. [dostęp 2020-02-04]. (niderl.).
  5. Delcroix ondanks kritiek Rekenhof toch naar wereldexpo Milaan 2015. standaard.be, 6 marca 2013. [dostęp 2020-02-04]. (niderl.).
  6. Jo Vandeurzen ook voorzitter UHasselt. standaard.be, 10 października 2019. [dostęp 2020-02-04]. (niderl.).