Leonard Szymański (polityk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Leonard Szymański
Data i miejsce urodzenia 18 czerwca 1939
Poznań
Poseł na Sejm kontraktowy
Okres od 18 czerwca 1989
do 25 listopada 1991
Przynależność polityczna Obywatelski Klub Parlamentarny
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Leonard Józef Jan Szymański (ur. 18 czerwca 1939 w Poznaniu) – polski inżynier, konstruktor i polityk, poseł na Sejm X kadencji.

Życiorys[edytuj]

Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. Ukończył w 1963 Politechnikę Poznańską, uzyskując tytuł zawodowy magistra inżyniera mechanika. Pracował jako konstruktor w przedsiębiorstwie Wiepofama w Poznaniu.

Na początku lat 80. wstąpił do „Solidarności”. Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego zarządu regionu, był delegatem na I KZD w Gdańsku. Po wprowadzeniu stanu wojennego zaangażował się w działalność Prymasowskiej Rady Społecznej, a także Klubu Inteligencji Katolickiej[1].

W 1989 uzyskał mandat posła na Sejm kontraktowy. Został wybrany w okręgu Poznań-Stare Miasto jako kandydat bezpartyjny (poparcia udzielił mu Komitet Obywatelski „Solidarność”). Pracował w Komisji Polityki Gospodarczej, Budżetu i Finansów, Komisji Przekształceń Własnościowych, Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia niektórych inicjatyw ustawodawczych, Komisji Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej, Komisji Nadzwyczajnej do Rozpatrzenia Projektów Ustaw Dotyczących Zmian Systemowych w Gospodarce, a także w Komisji Stosunków Gospodarczych z Zagranicą i Gospodarki Morskiej. Należał do Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego, a w jego ramach do Koła Chrześcijańskich Demokratów.

W 1991 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję z ramienia Partii Chrześcijańskich Demokratów. Działał także w Unii Wielkopolan i Porozumieniu Polskich Chrześcijańskich Demokratów. Pełnił funkcję prezesa Agencji Rozwoju Regionalnego w Kwilczu. Do czasu przejścia na emeryturę był pracownikiem huty szkła w Sierakowie[2].

W 2012 odznaczony został Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[3]

Przypisy

  1. Była drużyna, „Gazeta Wyborcza” z 9 i 16 września 1999
  2. Siódemka po przejściach, „Głos Wielkopolski” z 2 czerwca 2006
  3. Odznaczenia państwowe dla Wielkopolan. poznan.uw.gov.pl, 29 marca 2012. [dostęp 2012-04-08].

Bibliografia[edytuj]