I Liceum Ogólnokształcące im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
I Liceum Ogólnokształcące
im. Karola Marcinkowskiego
Ilustracja
Budynek „Marcinka”
liceum ogólnokształcące
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Adres ul. Bukowska 16
60-809 Poznań
Data założenia 1 kwietnia 1919
Patron Karol Marcinkowski
Dyrektor Alina Chojnacka
Wicedyrektorzy Hanna Sobczyńska
Danuta Eckert
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
I Liceum Ogólnokształcąceim. Karola Marcinkowskiego
I Liceum Ogólnokształcące
im. Karola Marcinkowskiego
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
I Liceum Ogólnokształcąceim. Karola Marcinkowskiego
I Liceum Ogólnokształcące
im. Karola Marcinkowskiego
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
I Liceum Ogólnokształcąceim. Karola Marcinkowskiego
I Liceum Ogólnokształcące
im. Karola Marcinkowskiego
Ziemia52°24′25,1″N 16°54′19,6″E/52,406972 16,905444
Strona internetowa
Pomnik Karola Marcinkowskiego autorstwa Wiesława Koronowskiego przed wejściem do szkoły
Film przedstawiający budynek liceum w dniu 95. rocznicy utworzenia szkoły, maj 2014

I Liceum Ogólnokształcące i Gimnazjum Dwujęzyczne im. Karola Marcinkowskiego – najstarsze państwowe liceum w Poznaniu, nazywane również Marcinkiem.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Szkoła zajmuje neogotycki budynek zaprojektowany przez Fusta, wzniesiony w okresie od sierpnia 1901 do kwietnia 1903. Budynek wzniesiono dla Königliches Auguste-Victoria-Gymnasium, które miało stanowić kolejną instytucję wspierającą dominację niemieckojęzycznej ludności w Poznaniu. Szkoła rozpoczęła działalność 16 kwietnia 1903. Na terenie placówki zajmującym około 1,2 ha postawiono budynek główny z przybudówkami mieszkalnymi dyrektora i woźnego, sala gimnastyczna znajdująca się w oddzielnym budynku, żwirowane boisko oraz ogródek botaniczny. W głównym budynku duża (326 m³) aula, z ołtarzem i emporą z organami (ołtarz znajduje się dziś w podziemiach Kościoła św. Michała Archanioła, a organy uległy zniszczeniu) oraz z witrażami w oknach.

Po wybuchu powstania wielkopolskiego w dniu 1 kwietnia 1919, Komisariat Naczelnej Rady Ludowej mianował w szkole pierwszego polskiego dyrektora – Antoniego Borzuckiego, nadając jej jednocześnie nazwę: Państwowe Gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego. Pierwszy rok szkolny nowa placówka rozpoczęła 1 maja 1919, a pierwsze matury odbyły się już w grudniu tegoż roku. Ostatni uczniowie i nauczyciele niemieckojęzyczni opuścili gmach w końcu 1920.

Na grudzień 1923 datuje się powstanie Towarzystwa Przyjaciół Gimnazjum im Karola Marcinkowskiego, które w 1929 ufundowało w auli teatralną scenę, na której tego samego roku, podczas PeWuKi, odbył się przegląd teatrów szkolnych z całego kraju. W tym okresie nauka w gimnazjum trwała 8 lat, lecz w wyniku reform jędrzejowiczowskich w 1932 nastąpiło przejście na naukę sześcioletnią w czteroletnim gimnazjum i dwuletnim liceum, a szkoła otrzymała numer 780. 1 września 1939 nowy rok szkolny już się nie rozpoczął.

Nauka została wznowiona 15 lutego 1945, jeszcze podczas walk o poznańską cytadelę. Zajęcia początkowo odbywały się w szkolnych budynkach zastępczych przy ul. Jarochowskiego, Matejki, Mylnej i Różanej. Do własnego budynku Marcinek wrócił w grudniu tegoż roku, gdy zwolniła go Armia Czerwona, posiadająca w niej dotychczas swój szpital polowy. Początkowo tok nauki odbywał się według układu przedwojennego. Od początku lat pięćdziesiątych szkoła stała się czteroletnim liceum ogólnokształcącym o numerze I. W 1956 przyznano mu status szkoły ćwiczeń Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, a w 1962 wprowadzono poszerzony program nauczania języka francuskiego. Od 1964 należy do Stowarzyszenia Szkół UNESCO. We wrześniu 1967 dotąd męska szkoła została przekształcona w liceum koedukacyjne. W 1989 szkołę odwiedził Jacek Kuroń[1]. Po ostatniej reformie szkoła funkcjonuje jako Zespół Szkół Ogólnokształcących, na które składa się francuskojęzyczne gimnazjum, liceum ogólnokształcące oraz liceum dla dorosłych.

Absolwenci[edytuj | edytuj kod]

Pedagodzy[8][edytuj | edytuj kod]

Miejsca pamięci[edytuj | edytuj kod]

Tablica pamiątkowa upamiętniająca pierwszego dyrektora szkoły

Przy szkole znajdują się:

  • tablica pamiątkowa upamiętniająca Antoniego Borzuckiego, pierwszego dyrektora szkoły,
  • jeden z dwóch poznańskich pomników Karola Marcinkowskiego,
  • tablica pamiątkowa (na głazie) ku czci braci Stanisława i Jana Kaszniców, odsłonięta w maju 2013, podczas obchodów rocznicy stracenia Stanisława Kasznicy i Lecha Neymana (obaj byli uczniami I LO przed II wojną światową); Jan Kasznica zginął podczas kampanii wrześniowej w 1939, Stanisław Kasznica działał w ruchu oporu przeciw Niemcom, a potem w Narodowych Siłach Zbrojnych - aresztowano go i torturowano w 1947, a w 1948 zabito wraz z Lechem Neymanem (także z NSZ) i pochowano w mundurze żołnierza Wehrmachtu[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kronika Wydarzeń. Część druga (kwiecień – czerwiec 1989), w: Kronika Miasta Poznania, nr 1-2/1991, s.228, ISSN 0137-3552
  2. Słynni Marynkarze, marynka.edu.pl [dostęp 2017-11-23].
  3. Posłuchaj podcastu: Fascynująca postać Janusza Nyczaka. Mike Urbaniak był gościem Mariusza Kurca i Krzysztofa Tomasika, „TOK FM” [dostęp 2017-02-15] (pol.).
  4. a b My z Marcinka - Lista absolwentów [dostęp z dnia: 2016-01-18]
  5. Małgorzata Wyszyńska: Czapliński Przemysław (pol.). [dostęp 28 grudnia 2008].
  6. Przemysław Osiewicz - "My z Marcinka" I LO im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu (dostęp z dnia: 2016-01-18)
  7. Za oficjalną stroną szkoły
  8. Jubileusz 50-lecia LO im. K. Marcinkowskiego w Kronice Miasta Poznania 2/1970; on-line: Jubileusz 50-lecia LO im. K. Marcinkowskiego (s. 113)
  9. Sprawozdanie Dyrekcji Państwowego Gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu za lata szkolne 1929/30, 1930/31, 1931/32, 1932/33. Poznań: 1933, s. 23, 24.
  10. Marcin Idczak, Tablica pamiątkowa pamięci braci Kaszniców przy I LO, Głos Wielkopolski, 13.5.2013, s.6

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]