Leszek Zabłocki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leszek Zabłocki
Jola
kapitan kapitan
Data i miejsce urodzenia 9 sierpnia 1924
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby 1940-1945
Siły zbrojne Organizacja Wojskowa Związek Jaszczurczy
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Późniejsza praca bankowiec
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Krzyż Oświęcimski Krzyż Narodowego Czynu Zbrojnego (nadany po 1992) Medal „Pro Memoria” Medal „Pro Patria”

Leszek Zabłocki (ur. 9 sierpnia 1924 w Warszawie) – polski działacz kombatancki, weteran II wojny światowej, więzień Pawiaka i trzech obozów koncentracyjnych. Od 2015 roku członek Rady Naczelnej Związku Żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych, a od 2017 roku członek zarządu Okręgu Mazowieckiego Związku Żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 9 sierpnia 1924 w Warszawie. Przed wojną skończył dwie klasy gimnazjum im. Adama Mickiewicza, należał do harcerstwa. W czasie okupacji pracował razem z ojcem w firmie handlującej papierem i materiałami piśmiennymi, uczył się na tajnych kompletach, należał do konspiracji. Aresztowany w nocy z 17 na 18 września 1942, trafił do więzienia na Pawiaku, gdzie w pojedynczej celi spędził cztery miesiące. W styczniu 1943 przetransportowany został do obozu koncentracyjnego na Majdanku, zatrudniony był m.in. przy robotach ziemnych, w kartoflarni i komandzie W kwietniu 1944 trafił do Gross Rosen (pracował w magazynie odzieżowym), a w lutym do obozu Leitmeritz (zatrudniony był przy pracach budowlanych). Po wojnie kontynuował naukę, skończył studia w Szkole Wyższej Handlowej i Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. Pracował jako bankowiec. Przeszedł na emeryturę w 1995 roku. Mieszka w Warszawie.[potrzebny przypis][2]

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]