Libańska Partia Komunistyczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
الـحـزب الشـيـوعـي اللبـنـانـي
Hizb ash-shuy‘uī al-lubnānī
Flag of the Lebanese Communist Party.svg
Lider Khaled Hadadi
Data założenia 1924 (zdelegalizowana od 1925 do 1943)
Adres siedziby Bejrut
Deklarowana
ideologia polityczna
komunizm, leninizm, sekularyzm
Deklarowane
poglądy gospodarcze
socjalizm
Członkostwo
międzynarodowe
Komintern (do 1943)
Młodzieżówka Ittihad al-Shabab al-Democrati al-Lubnani
http://lcparty.org/
http://jammoul.net

Libańska Partia Komunistyczna (arab.: الـحـزب الشـيـوعـي اللبـنـانـي) – lewicowa partia polityczna, działająca w Libanie. Została założona w 1924 roku. Mimo że większość przywódców partii wywodziła się z rodzin chrześcijańskich, w okresie libańskiej wojny domowej należała ona do lewicowego, propalestyńskiego i w większości muzułmańskiego Libańskiego Ruchu Narodowego, a następnie Libańskiego Narodowego Frontu Oporu. Jej zbrojne ramię, Gwardia Ludowa walczyła zbrojnie z Siłami Libańskimi, Armią Południowego Libanu i Izraelem. Libańska Partia Komunistyczna nawiązała przyjazne stosunki z Syrią. Na początku XXI wieku część czołowych działaczy (m.in. George Hawi i Elias Atallah) opuściło ugrupowanie, tworząc w 2004 roku antysyryjski Demokratyczny Ruch Lewicy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Libańska Partia Komunistyczna została oficjalnie założona 24 października 1924, w miejscowości Hadath, na południe od Bejrutu. Pierwsze spotkanie składało się z pracowników związkowych, tworzących po raz pierwszy w Libanie niezależne związki zawodowe (wcześniej związki zawodowe były kontrolowane przez Francuzów). W spotkaniu uczestniczyli również uczeni, naukowcy, pisarze i dziennikarze, którzy aktywnie promowali idee rewolucji francuskiej i byli zaznajomieni z pismami Karola Marksa i Fryderyka Engelsa. Początkowo partia nosiła nazwę "Libańska Partia Ludowa", próbując ominąć francuski zakaz działalności "bolszewickiej"[1]. Partia została uznana za nielegalną, ale zakaz został odwołany podczas II wojny światowej.

W ciągu pierwszych dwóch dekadach niepodległości Libanu, komuniści nie odnosili większych sukcesów. W 1943 roku partia brała udział w wyborach parlamentarnych, ale nie udało się jej zdobyć żadnych mandatów w Izbie Deputowanych. Partia komunistyczna ponownie wystartowała w 1947 roku i tym razem nie odniosła większych sukcesów. W 1948 roku rząd zdelegalizował partię a jej członkowie kontynuowali działalność w podziemiu. W połowie lat 60. Departament Stanu USA oszacował liczbę członków partii na około trzech tysięcy. W 1970 minister spraw wewnętrznych Kamal Jumblatt ponownie zalegalizował partię. Pozwoliło to wielu przywódcom partii, w tym sekretarzowi generalnemu, Nicolasowi Shawi na start w wyborach w 1972 roku. Choć kandydaci komunistów zdobyli po kilka tysięcy głosów, żaden z nich nie uzyskał miejsca w parlamencie.

Na początku lat 70., komuniści założył dobrze wyszkoloną milicję, o nazwie Gwardia Ludowa. Gwardia Ludowa aktywnie uczestniczył w walkach na początku libańskiej wojny domowej. Partia wraz z milicją dołączyła do propalestyńskiego bloku skupiającego głównie partie muzułmańskie (choć członkowie partii byli głównie wyznania chrześcijańskiego, (głównie kościoła greckokatolickiego i ormiańskiego[2]). W trakcie wojny domowej zwalczała prawicowo-radykalne grupy chrześcijańskie, , Armię Południowego Libanu , fundamentalistów islamskich i wojska Izraela. W latach 80. wpływy komunistów spadły. W 1983 Trypolisie sunniccy bojówkarze z Islamskiego Ruchu Zjednoczenia (Tawhid), zabili pięćdziesięciu komunistów a do 1987 roku z rąk islamskich fundamentalistów zginęło wielu przywódców partii i członków partii. W 1987 wraz z druzami z Socjalistycznej Partii Postępu, partia komunistyczna przez tydzień walczyła z bojówkami szyickimi z Ruchu Amal w Zachodnim Bejrucie, konflikt, został powstrzymany przez wojska syryjskie[3]. W tym samym roku odbył się V Zjazd Partii.

 Osobny artykuł: II wojna libańska.

Na początku XXI wieku część czołowych działaczy (m.in. George Hawi i Elias Atallah) opuściło ugrupowanie, tworząc w 2004 roku antysyryjski Demokratyczny Ruch Lewicy. W 2006 roku oddziały zbrojne komunistów wraz z Hezbollahem wzięły udział w II wojnie libańskiej przeciw Izraelowi[4].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy