Lidia Croce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Lidia Croce właściwie Lidia Croce-Herling (ur. 6 stycznia 1922, zm. 7 kwietnia 2015 w Neapolu[1]) – włoska działaczka społeczna, popularyzatorka historii i kultury polskiej we Włoszech[2]. Córka włoskiego filozofa Benedetto Croce oraz żona polskiego pisarza Gustawa Herlinga-Grudzińskiego[3].

W 1955 roku powołała wraz z matką Adelą Rossi i siostrami Eleną, Aldą i Silvią – fundację działającą na rzecz utrzymania biblioteki Benedetto Croce w jej pierwotnej siedzibie w Palazzo Filomarino w Neapolu, oraz na rzecz opieki i popularyzacji spuścizny po filozofie. Była redaktorką dwóch pierwszych tomów "Korespondencji (Epistolario Crociano)" oraz "Listy Antonio Labriola do Benedetto Croce (1885-1904)". Croce dokonała także transkrypcji zapisków swojego ojca wydanych w 1992 roku, w postaci sześciu tomów.

W 1949 po raz pierwszy wyszła za mąż, a po rozwodzie związała się z poznanym jeszcze w 1944 roku polskim pisarzem Gustawem Herlingiem-Grudzińskim. Para pobrała się w 1954 roku. Małżeństwo miało dwoje dzieci Benedetto i Martę. Po śmierci Gustawa Herlinga-Grudzińskiego, Lidia Croce zajmowała się katalogowaniem i popularyzacją jego twórczości. Zmarła 7 kwietnia 2015 roku[4].

Wybrane odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej[5]

Przypisy

  1. Lidia Croce-Herling (pol.). nekrologi.wyborcza.pl. [dostęp 2015-04-09].
  2. Lidia Croce (pol.). nekrologi.wyborcza.pl. [dostęp 2015-04-09].
  3. Lidia Croce-Herling (pol.). nekrologi.wyborcza.pl. [dostęp 2015-04-09].
  4. Zmarła Lidia Croce, wdowa po Gustawie Herlingu-Grudzińskim (pol.). wyborcza.pl. [dostęp 2015-04-09].
  5. Zmarła wdowa po Gustawie Herlingu-​Grudzińskim (pol.). wiadomosci.wp.pl. [dostęp 2015-04-09].