Linia ukraińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia ukraińska w 1745

Linia ukraińska – linia umocnień funkcjonująca w latach 1731-1760 zbudowana przez Rosję w celu ochrony przed najazdami Tatarów i Turków. Na południe od linii rozciągało się zamieszkane przez Kozaków stepowe Zaporoże.

Linia została zaprojektowana przez gen. hrabiego Johanna von Weisbacha, budowę rozpoczęto w 1731, intensywnie ją rozbudowywano do 1733, a potem kończono ją jeszcze do lat 40. XVIII wieku. Na jej budowie pracowało ponad 30 tysięcy ludzi.

Rozciągała się na długości około 285 km, od Dniepru do rzeki Oril, a następnie jej dopływem Berestową, następnie wzdłuż rzeki Bereki do jej ujścia do Dońca. Składała się z 16 fortec i 49 redut, połączonych wysokim ziemnym wałem i głęboką fosą.

Bronić jej miało 20 pułków milicji (14 konnych i 6 pieszych), liczących około 22 tysięcy żołnierzy, wspieranych przez 180 armat i 39 moździerzy.

Linia nie spełniała dobrze swojej podstawowej roli (ochrony przed atakami Tatarów), natomiast spełniała dobrze funkcje policyjne - zapobiegała ucieczkom chłopów na Zaporoże, jak również uniemożliwiała Kozakom przedostanie się na Ukrainę Lewobrzeżną i Ukrainę Słobodzką.

Linia utraciła swoje znaczenie, kiedy w latach 70' XVIII wieku zbudowano 180 km na południe od niej linię dnieprowską.

Twierdze[1][edytuj | edytuj kod]

Ukraińska linia składa się z 16 twierdz i 49 redut połączonych wysokim wałem ziemnym i głębokim rowem.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. УКРАЇНСЬКА ЛІНІЯ. www.slasoft.kharkov.ua. [dostęp 1.11.2015].
  2. W obwodzie charkowskim rolnik buldożerem zniszczył 8 km wału XVIII-wiecznej twierdzy. www.slasoft.kharkov.ua. [dostęp 1.11.2015].

Bibliografia, literatura[edytuj | edytuj kod]