Lnicznik drobnoowocowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lnicznik drobnoowocowy
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

różopodobne

Rząd

kapustowce

Rodzina

kapustowate

Rodzaj

lnicznik

Gatunek

lnicznik drobnoowocowy

Nazwa systematyczna
Camelina microcarpa Andrz. ex DC.
Syst. Nat. 2: 517 1821

Lnicznik drobnoowocowy (Camelina microcarpa Andrz. ex DC.) – gatunek rośliny z rodziny kapustowatych. Występuje w Europie, Afryce, Azji, Ameryce Północnej i Południowej[3]. W Polsce rośnie na obszarze całego kraju, głównie na niżu[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina pokryta prostymi i gwiazdkowatymi włosami. Woski proste o długości do 2 mm, włoski gwiazdkowate liczne.
Łodyga
O długości 30–60 cm.
Liście
Siedzące, strzałkowate, prawie całobrzegie.
Kwiaty
Drobne, jasnożółte. Płatki korony do 4,5 mm długości.
Owoc
Wcześnie drewniejąca, twarda, nieco płaska na szczycie łuszczynka o długości 3–7 mm, dwa razy dłuższa od szyjki słupka. Klapy łuszczynek dyskowato sklepione, o wysokości 1,7–3,1 mm. Nasiona o długości 1–1,5 mm[5][6].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina jednoroczna lub dwuletnia. Rośnie na polach, murawach i przydrożach. Kwitnie od maja do lipca. Liczba chromosomów 2n = 40[6].

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Roślina umieszczona na polskiej czerwonej liście w kategorii DD (stopień zagrożenia nie może być określony)[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2017-11-22] (ang.).
  3. Camelina microcarpa na GRIN (ang.). [dostęp 2017-11-22].
  4. Zając A., Zając M.: Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej, Instytut Botaniki, Uniwersytet Jagielloński, 2001. ISBN 978-83-61191-72-8.
  5. Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969.
  6. a b Rutkowski Lucjan: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  7. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.