Logika prawnicza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Logika prawnicza – dyscyplina pomocnicza nauk prawnych, zajmująca się prawniczymi zastosowaniami logiki. W węższym znaczeniu logika prawnicza zajmuje się badaniem schematów rozumowań prawniczych[1].

W zakres logiki prawniczej wchodzi budowanie poprawnych definicji, klasyfikacji, wnioskowań. Dla niektórych autorów (np. Chaïma Perelmana) logika prawnicza oznacza prawnicze zastosowanie teorii argumentacji[2].

Logika prawnicza jest wykładana na studiach prawniczych w ramach przedmiotu logika praktyczna[3]. Jej celem jest wytworzenie umiejętności precyzyjnego formułowania myśli, prawidłowej argumentacji oraz interpretacji prawa.

Przypisy[edytuj]

  1. Oktawian Nawrot: Logika prawnicza. W: Leksykon współczesnej teorii i filozofii prawa. Jerzy Zajadło (red.). Warszawa: C.H. Beck, 2007, s. 181-183. ISBN 978-83-7483-519-0.
  2. Chaïm Perelman: Logika prawnicza. Nowa retoryka. Warszawa: PWN, 1984.
  3. Zygmunt Ziembiński: Logika praktyczna. Warszawa: PWN, 2009.