Lucjan Miładowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lucjan Miładowski
major piechoty major piechoty
Data i miejsce urodzenia 29 sierpnia 1897
Sokołówka koło Grodna
Data i miejsce śmierci 18 kwietnia 1975
Edynburg
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 21 Pułk Piechoty
Gabinet Ministra Spraw Wojskowych
Generalny Inspektor Sił Zbrojnych
Stanowiska referent, adiutant
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości z Mieczami Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Order Krzyża Orła IV Klasy (Estonia)
Odznaka Pamiątkowa Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych

Lucjan Miładowski (ur. 29 sierpnia 1897 w Sokołówce koło Grodna, zm. 1975) – major piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był uczestnikiem III powstania śląskiego i członkiem Grupy Wawelberg. W 1923 roku pełnił służbę w 21pułku piechoty w Warszawie[1]. W styczniu 1925 roku został przydzielony do Biura Ścisłej Rady Wojennej[2], a następnie przeniesiony służbowo do Gabinetu Ministra Spraw Wojskowych.

Był uwikłany w sprawę „zaginięcia” generała brygady Włodzimierza Zagórskiego.

W grudniu 1926 roku został przydzielony do Samodzielnego Referatu Personalnego przy Generalnym Inspektorze Sił Zbrojnych na stanowisko referenta[3]. Na początku 1935 został wyznaczony na stanowisko adiutanta Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych marszałka Józefa Piłsudskiego[4]. 27 czerwca 1935 roku został awansowany na majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 roku i 51. lokatą w korpusie oficerów piechoty[5]. Z dniem 1 sierpnia 1935 roku został przydzielony do Prezydium Rady Ministrów na sześciomiesięczną praktykę[6]. Później został przeniesiony w stan spoczynku[7].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 433.
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 30 stycznia 1925 roku, s. 47.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 55 z 31 grudnia 1926 roku, s. 457.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 21 marca 1935 roku, s. 30.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 28 czerwca 1935 roku, s. 67.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 sierpnia 1935 roku, s. 102.
  7. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 11 listopada 1937 roku, s. 38.
  8. a b Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 62.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 19 marca 1934 roku, s. 105.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]