Lucjusz Cecyliusz Metellus Diadematus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lucius Caecilus Metellus Diadematus (ur. przed 153 p.n.e.; zmarł po 86 p.n.e.) – członek wpływowego plebejskiego rodu rzymskiego Cecyliuszy, drugi syn Kwintusa Cecyliusza Metellusa Macedońskiego, konsula w 143 p.n.e.[1][2]. Pierwsze wzmianki o Diadematusie dotyczą roku 129 p.n.e, umarł wtedy Scypion Afrykański Młodszy, polityczny rywal Metellusa Macedońskiego, ojca Diadematusa. Metellus Macedoński uznał jednak publicznie, że Scypion był wielkim przywódcą i nakazał swoim synom, w tym i Diadematusowi, aby poszli świętować obrzędy pogrzebowe Scypiona[3][1]. 120 pn.e. to prawdopodobna data pretury[4] Lucjusza Diadematusa. W 117 p.n.e. został konsulem[5] z Kwintusem Mucjuszem Scewolą[6][7], a w roku następnym prokonsulem Galii Przedalpejskiej. Prawdopodobnie zbudował drogę Cecyliańską (Via Caecilia)[7]. W 115 p.n.e. był cenzorem razem z Gnejuszem Domicjuszem Ahenobarbem i usunął z senatu 32 senatorów[8]. Usunęli między innymi z senatu Gajusza Licyniusza Getę, który mimo to sam został 7 lat później w 108 p.n.e. cenzorem z Kwintusem Fabiuszem[9] W 100 p.n.e. uczestniczył wraz z innymi przywódcami optymatów w zdławieniu ruchu Lucjusza Apulejusza Saturnina i Glaucji[10]. Występował o powrót z wygnania swojego kuzyna, Kwintusa Cecyliusza Metellusa Numidyjskiego i doczekał się tego powrotu[11]. Nosił przydomek Diadematus, ponieważ przez długi czas cierpiał od rany i chodził z bandażem na czole[12].

Zobacz też: Drzewo genealogiczne Cecyliuszów Metellów

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Pliniusz ↓, Historia Naturalna;VII;44.
  2. Wellejusz ↓, Historia rzymska; Księga I;11.
  3. Waleriusz ↓, Factorum et dictorum memorabilium libri novem,VII,1.1.
  4. Broughton 1951 ↓, p. 523.
  5. CIL IX, 05953:"L(ucius) Caecili(us) Q(uinti) f(ilius) / Metel(lus) co(n)s(ul) / CXIX / Roma"
  6. Eutropiusz ↓, Brewiarium od założenia Miasta;IV;23.
  7. a b Broughton 1951 ↓, p. 528.
  8. Liwiusz ↓, Dzieje Rzymu Od Założenia Miasta, Periocha 62.
  9. Cyceron ↓, Za A.Kluencyuszem Avitem; 119.
  10. Cyceron ↓, W obronie Rabiriusza;21.
  11. Cyceron ↓, Mowa po powrocie;37.
  12. Plutarch ↓, Koriolan; 11.3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]