Luiza Julianna Orańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Luiza Julianna Orańska
ilustracja
elektorowa Palatynatu
Okres panowania od 23 czerwca 1593
do 19 września 1610
Jako żona Fryderyka IV
Dane biograficzne
Dynastia Orańska-Nassau
Data i miejsce urodzenia 31 marca 1576
Delft
Data i miejsce śmierci 15 marca 1644
Królewiec
Ojciec Wilhelm I Orański
Matka Charlotta de Bourbon
Mąż Fryderyk IV
Dzieci Luiza Juliana,
Katarzyna Zofia,
Fryderyk V,
Elżbieta Charlotta,
Anna Eleonora,
Ludwik Wilhelm,
Moritz Christian,
Ludwik Filip
Luiza Juliana jako dziecko

Luiza Juliana Orańska (ur. 31 marca 1576 w Delft; zm. 15 marca 1644 w Królewcu) – księżniczka orańska, żona palatyna reńskiego.

Luiza Julianna była najstarszą córką Wilhelma I Orańskiego i jego trzeciej żony Charlotty de Bourbon. Po zamordowaniu ojca jej wychowaniem zajęła się macocha Louise de Coligny.

23 czerwca 1593 poślubiła w Dillenburgu palatyna reńskiego Fryderyka IV. Miała ośmioro dzieci:

Po śmierci męża została wraz z księciem Janem von Pfalz-Zweibrücken-Veldenz ich opiekunką.

W 1619 odradzała synowi Fryderykowi V przyjęcie czeskiej korony. Po jego klęsce wojska cesarskie zajęły Palatynat, a Luiza Julianna wraz z resztą rodziny musiała uciekać. Zamieszkała początkowo u księcia wirtemberskiego Jana Fryderyka . Ten jednak bojąc się gniewu cesarza polecił jej wyjechać ze swojego państwa. Luiza Julianna zamieszkała u swojej córki Elżbiety w Berlinie. W 1638 rodzina elektora brandenburskiego musiała przenieść się do Królewca. Wraz z nią podążyła Luiza Julianna.

Literatura[edytuj]

  • Karl Kollnig, Die Kurfürsten von der Pfalz, 1993.