Mała Babia Góra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mała Babia Góra (Cyl)
Widok na Małą Babią Górę z Kościółków
Widok na Małą Babią Górę z Kościółków
Państwo  Polska,  Słowacja
Pasmo Beskid Żywiecki, Oravské Beskydy, Karpaty
Wysokość 1517 m n.p.m.
Wybitność 109 m
Położenie na mapie Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego
Mapa lokalizacyjna Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego
Mała Babia Góra (Cyl)
Mała Babia Góra (Cyl)
Ziemia49°34′52,4″N 19°29′58,9″E/49,581222 19,499694
Mała Babia Góra widziana z przełęczy Brona

Mała Babia Góra lub Cyl (słow. Malá Babia hora, 1517 m) – jeden z wierzchołków w masywie Babiej Góry. Według polskich geografów masyw ten należy do Beskidu Żywieckiego, według słowackich geografów są to Oravské Beskydy[1].

Topografia[edytuj]

Mała Babia Góra jest trzecim co do wysokości szczytem w całych polskich Beskidach (po Diablaku i Pilsku). Znajduje się w północno-zachodniej grani tego masywu, pomiędzy Przełęczą Jałowiecką Południową (993 m) a płytką przełęczą Wołowisko oddzielającą Mała Babią Górę od niższego wierzchołka zwanego Niższym Cylem (ok. 1490 m). Wierzchołkami tymi i przełęczami biegnie granica polsko-słowacka i Wielki Europejski Dział Wodny[2]. W południowo-zachodnim kierunku (po słowackiej stronie) odchodzi od Cyla długi i całkowicie zalesiony grzbiet, który poprzez wierzchołki Borsučie (1004 m), Zadna Vysoká (993 m), Vysoká (966 m) i Taľagovka (912 m) opada do doliny Polhoranki[1]. Północne (polskie) zbocza Cyla poderwane są olbrzymim osuwiskiem Zerwy Cylowej[2].

Nazewnictwo[edytuj]

Istnieją różne teorie co do pochodzenia nazwy Cyl. Aleksy Siemionow uważa, że jest to nazwa dzierżawcza pochodząca od nazwiska, według Władysława Midowicza nazwa jest ludowego pochodzenia; tak nazwali ten wierzchołek mieszkańcy Zawoi, gdyż zimą w południe szczyt ten celuje (w ludowej gwarze cyluje) wprost w słońce[2].

Opis szczytu[edytuj]

Wierzchołek Cyla jest trawiasty, dzięki temu roztacza się z niego szeroka panorama widokowa, podobna do tej z Diablaka. Obejmuje 3/4 horyzontu (jedynie w południowo-wschodnim kierunku widok przysłonięty jest przez szczyt Diablaka). Trawiasta jest również górna część słowackich stoków. Dawniej cały grzbiet Babiej Góry był wypasany, na północno-wschodnich stokach znajdowała się hala pasterska zwana Czarną Halą. Po utworzeniu Babiogórskiego Parku Narodowego wypas zniesiono, a trawiaste tereny stopniowo zarastają kosodrzewiną i lasem[2].

Szlaki turystyczne[edytuj]

szlak turystyczny zielony szlak turystyczny niebieski Przełęcz Jałowiecka PółnocnaŻywieckie Rozstaje – Cyl – przełęcz BronaDiablak:
  • z przełęczy Brona 0.25 h (↓ 0.15 h), z Diablaka 1.10 h (z powrotem 1.15 h)
  • z Tabakowego Siodła 1.10 h (↓ 0.50 h)
Szlak czerwony czerwony (ze Słowacji) Orawska Półgóra – Cyl:

Przypisy

  1. a b Beskid Śląski i Żywiecki. Mapa 1:50 000. Kraków: Wyd. „Compass”, 2011. ISBN 978-83-7605-084-3.
  2. a b c d Stanisław Figiel, Piotr Krzywda: Beskid Żywiecki. Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2006. ISBN 83-89188-59-7.