Maciej Russek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maciej Russek
Data urodzenia ok. 1440
Data śmierci 29 listopada 1504
Burmistrz Poznania
Okres od 1497
do 1498
Rajca (Radny) Miasta Poznania
Okres od 1495 do 1496, 1499 i 1504

Maciej Russek także Mathias Rusch lub Rawsch[1] (ur. ok. 1440, zm. 29 listopada 1504[2]) – polski złotnik, kupiec, działacz społeczny, cechowy i samorządowy. Burmistrz Poznania (1497–1498)[1][2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wzmianki o jego życiu w Poznaniu pojawiają się od 1465. W 1474 kupił dom przy ul. Wielkiej w którym zamieszkał. Posiadał także domy przy Rynku, przed Bramą Wroniecką oraz dom poza murami miasta na wzgórzu[1]. Był zamożnym i zaufanym mieszkańcem, któremu często powierzano rolę pośrednika, arbitra czy opiekuna prawnego w przeróżnych sprawach sądowych. Pięciokrotnie sprawował funkcję starszego cechu – w latach 1467–1469, 1473, 1478–1479, 1482–1484 i w 1487. Następnie został ławnikiem (1493–1495), radnym miasta (1495–1496, 1499 i 1504) oraz burmistrzem Poznania (1497–1498). Jego warsztat złotniczy wykonywał przedmioty zamawiane przez wielkopolskich możnowładców oraz duchownych. Produkował m.in. argenteria świeckie użytkowe i argenteria liturgiczne. Jedną z jego klientek była Katarzyna (żona Andrzeja Świdwy Szamotulskiego), dla której w 1493 wykonał bliżej nieokreślony przedmiot[2].

Został zamordowany 29 listopada 1504 przez kasztelana śremskiego Mateusza Gostyńskiego (prawdopodobnie z powodu konfliktu o niewykonanie zlecenia przez swojego byłego ucznia, złotnika Sebastiana)[2]. Był żonaty z bliżej nieznaną Małgorzatą[1].

Przypisywane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Gotycka monstrancja wieżyczkowa z ok. 1500 (zachowanej w kościele św. Jana w Poznaniu)[2].
  • Krzyż gotycki z 1493, ufundowany przez proboszcza Stanisława Proschowicza z Konina (obecnie zaginiony)[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d WSB ↓, s. 632.
  2. a b c d e f WSB ↓, s. 633.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wielkopolski Słownik Biograficzny. red. Antoni Gąsiorowski, Jerzy Topolski. Warszawa-Poznań: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1981, s. 632-633. ISBN 83-01-02722-3.