Przejdź do zawartości

Maess

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Maess
Imię i nazwisko

Małgorzata Skrzypek

Data i miejsce urodzenia

25 września 1982
Warszawa

Narodowość

polska

Alma Mater

Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie

Dziedzina sztuki

rysunek, sztuki wizualne

Epoka

sztuka współczesna

Maess (ur. jako Małgorzata Skrzypek[1][2] 25 września 1982[3]) – polska artystka współczesna.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Maess urodziła się w 1982 w Warszawie, gdzie ukończyła Państwową Szkołę Muzyczną II stopnia im. Józefa Elsnera[4]. W 2007 ukończyła warszawską ASP, w ramach wymiany studenckiej studiowała też w Escola Superior de Artes e Design w Porto. Artystka jest stypendystką programów rezydencyjnych: LIA w Lipsku[5], Virginia Center for the Creative Arts(inne języki) w Amherst, Residency Unlimited w Nowym Jorku[6] przy wsparciu Instytutu Adama Mickiewicza, International Studio & Curatorial Program w Nowym Jorku [[7]], oraz Yaddo(inne języki) w Saratoga Springs, gdzie była pierwszą polską artystką wizualną, której przyznano to stypendium[8].

Twórczość

[edytuj | edytuj kod]

Kluczowe wątki jej prac oscylują wokół styku nauki[9], sztuk wizualnych i muzyki[10].

Abnormal Results

[edytuj | edytuj kod]

Prace z cyklu „Abnormal Results” odwołują się do obrazów wnętrza organizmu zaatakowanego przez nowotwór[9]. Artystka tworzy swoje rysunki korzystając ze zdjęć, krzywych Kaplana-Meiera, baz danych, programów do tworzenia modeli 3D i szeroko pojętej dokumentacji medycznej[6]. Maess Anand przy pomocy rysunkowych narzędzi manipuluje medycznymi obrazami[11], tworząc na ich [12].

Biennale de la Biche

[edytuj | edytuj kod]

W 2017 roku wraz z Alexem Urso Maess Anand stworzyła i zorganizowała Biennale de la Biche; najmniejsze biennale świata[13] na bezludnej wyspie Ilêt la Biche koło Gwadelupy. Miejsce zostało wybrane nieprzypadkowo; Ilêt La Biche, ze względu na zmiany klimatyczne, w niedługim czasie zniknie z mapy świata. Wystawa 14 artystów miała charakter efemeryczny, a zaproponowane obiekty wystawiennicze były skazane na rozpad pod wpływem sił przyrody. Do Biennale de la Biche zostali zaproszeni polscy i zagraniczni artyści m in: Zuzanna Hertzberg, Michał Frydrych i Aleksandra Urban. Biennale de la Biche zostało zauważone przez między innymi przez The Guardian[14], Art Review(inne języki)[15], Hyperallergic[16] ArtTribune[17], Ming Pao[18] i The Observer[19].

Wystawy

[edytuj | edytuj kod]

Zbiory

[edytuj | edytuj kod]

Prace Maess Anand znajdują się w kolekcjach BWA w Bydgoszczy[38] i Fondazione Benetton Studi e Ricerche w Treviso[24]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Maess – Małgorzata Skrzypek – biogram [online], Avant. Pismo Awangardy Filozoficzno-Naukowej wyd Ośrodek Badań Filozoficznych wol. VI, nr 1/2015 ISSN 2082-6710 avant.edu.pl l [dostęp 2021-08-09] (pol.).
  2. ↑ Polka na wystawie FID EAST WEST | Portal Rynek i Sztuka [online], rynekisztuka.pl [dostęp 2020-07-09] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-14] (pol.).
  3. ↑ Polska artystka Maess na wystawie w nowojorskim Drawing Center | Portal Rynek i Sztuka [online], whyart.pl [dostęp 2020-09-09] [zarchiwizowane z adresu 2014-08-08] (pol.).
  4. ↑ Wywiad z artystką [online], curated-affairs.de, Paulina Olszewska [dostęp 2019-05-28] (ang.).
  5. ↑ Profil Maess na stronie Leipzig International Art Programme [online], Leipzig International Art Programme [dostęp 2014-01-28] (ang.).
  6. ↑ a b Profil Maess Anand na stronie Residency Unlimited [online], residencyunlimited.org, Nowy Jork, 2018 [dostęp 2019-05-28] (ang.).
  7. ↑ Profil Maess Anand na stronie ISCP.
  8. ↑ She’s done it! Warsaw gal becomes Poland’s first female visual artist to win coveted Yaddo Residency – The First News [online], thefirstnews.com [dostęp 2019-05-29] [zarchiwizowane z adresu 2021-04-20] (ang.).
  9. ↑ a b Recenzja wystawy „Abnormal Results” w Instytucie Polskim w Budapeszcie [online], Bente Brattland, The Lancet Oncology, tom 16, Nr. 15, str 459-1460, Elsevier, Londyn, 11/ 2015 [dostęp 2015-11-24] (ang.).
  10. ↑ a b Wystawa „Widząc dźwięki, czując wolność” [online], Austriackie Forum Kultury w ramach festiwalu Warszawska Jesień, Warszawa, 2019 [dostęp 2019-09-21] (pol.).
  11. ↑ Guest Author, 5 Contemporary Drawing Artists You Should Know [online], DailyArt Magazine, 21 kwietnia 2025 [dostęp 2025-06-23] (ang.).
  12. ↑ Wystawa Abnormal Results [online], Instytut Polski w Budapeszcie [dostęp 2016-05-28] (ang.).
  13. ↑ Biennale de La Biche. Najmniejsze biennale świata [online], Magazyn Szum” [dostęp 2020-10-19] (pol.).
  14. ↑ Jonathan Jones, Welcome to the world’s smallest art fair – on a disappearing speck of sand; The Guardian [online], The Guardian [dostęp 2020-10-10] (ang.).
  15. ↑ World’s ‘smallest’ biennial on Ilet la Biche, Guadeloupe [online], Art Review [dostęp 2020-10-10] (ang.).
  16. ↑ World’s Smallest Biennale Drops Anchor on Caribbean Islet [online], Claire Voon, Hyperallergic [dostęp 2020-04-10] (ang.).
  17. ↑ Biennale de la Biche. Intervista esclusiva [online], Marco Enrico Giacomelli, ArtTribune [dostęp 2020-04-10] (wł.).
  18. ↑ 最迷你藝術雙年展 警示暖化; Mingpao.com [online], mingpao.com [dostęp 2020-10-09] (chiń.).
  19. ↑ This Island Shack Holds World’s Smallest Biennale, Sotheby’s Sues Over Fake Painting [online], Guelda Voien, The Observer [dostęp 2020-04-10] (ang.).
  20. ↑ https://www.kentlergallery.org/Detail/exhibitions/574
  21. ↑ https://artfacts.net/exhibition/uncertain-territories/1279148
  22. ↑ Sotheby’s Institute of Art [online], sothebysinstitute.com Nowy Jork, Stany Zjednoczone [dostęp 2023-05-05] (ang.).
  23. ↑ Ofiacjalna strona BWA w Bydgoszczy [online], galeriabwa.bydgoszcz.pl Bydgoszcz [dostęp 2023-05-10] (ang.).
  24. ↑ a b praca Maess Anand w kolekcji Fondazione Benetton Studi e Ricerche [online], Imagomundiart.com Treviso, Włochy [dostęp 2021-05-05] (ang.).
  25. ↑ Wystawa „Spring Flash” [online], Equity Gallery, Nowy Jork, 2020 [dostęp 2020-05-11] (ang.).
  26. ↑ Das Blatt, Maess Anand [online], curated-affairs.de, Paulina Olszewska [dostęp 2019-05-28] (ang.).
  27. ↑ Exhibition in a suitcase flew from Warsaw to Lima [online], Contemporary Lynx, 2020 [dostęp 2020-04-16] (ang.).
  28. ↑ Nietota [online], Muzeum Współczesne Wrocław [dostęp 2018-06-01] (pol.).
  29. ↑ wystawa The Drawers w Warszawie [online], TheNews.pl [dostęp 2015-05-02] (ang.).
  30. ↑ Maess w nowojorskim Drawing Center | Wydarzenie | Culture.pl [online], culture.pl [dostęp 2020-07-09] (pol.).
  31. ↑ Maess, Abnormal Results, Zapowiedź wystawy [online], Instytut Kultury Polskiej w Lipsku [dostęp 2014-06-09] [zarchiwizowane z adresu 2014-08-09] (niem.).
  32. ↑ „Dzień jest za krótki” we Wrocławiu [online], Culture.pl [dostęp 2014-06-09] (pol.).
  33. ↑ Polka na wystawie Fid East West w belgijskim Tournai [online], Rynek i sztuka [dostęp 2014-05-08] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-14] (pol.).
  34. ↑ VOLTA: Maess [online], voltashow.com [dostęp 2019-05-23] [zarchiwizowane z adresu 2015-03-24] (ang.).
  35. ↑ Preview Berlin: Program Art Gallery, Polonia | ArtClue/Ro [online], evenimente.artclue.net [dostęp 2020-07-09] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-23] (ang.).
  36. ↑ Björn Hegardt (Norwegia) – Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski [online], u-jazdowski.pl [dostęp 2020-07-09].
  37. ↑ Inverted by Maess | TRIANGULATION BLOG [online], triangulationblog.com [dostęp 2019-05-23] [zarchiwizowane z adresu 2013-09-16].
  38. ↑ kolekcja BWA w Bydgoszczy [online], galeriabwa.bydgoszcz.pl Bydgoszcz [dostęp 2023-05-10] (pol.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Katalog wystawy „Dzień jest za krótki-kilka opowieści autobiograficznych”, wyd. Ośrodek Kultury i Sztuki; Wrocław; 2013, s. 98–104, red. Magdalena Ujma, [1] ISBN 978-83-62290-65-9.
  • Katalog wystawy „The Intuitionists” Drawing Papers, wyd. The Drawing Center, Nowy Jork 2014, ISBN 978-0-942324-87-7, s. 46, 104, red. Margaret Sundell, [2]
  • Fukt Magazine for Contemporary Drawing 8/9, [3], Revolver Publishing, Berlin, 2010, s. i s.136-139 i 174
  • Lampa [4] 5/2011, str 73-74. wyd. Lampa i Iskra Boża, wywiad z artystką

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Maess&oldid=79293713”