Magistrala komunikacyjna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gniazda krawędziowe magistrali PCI (najbliższa) i PCI Express (pozostałe)

Magistrala komunikacyjna, magistrala (ang. bus) – zespół linii przenoszących sygnały oraz układów wejścia-wyjścia służących do przesyłania sygnałów między połączonymi urządzeniami w systemach mikroprocesorowych.

W nieomal każdej magistrali można wyróżnić trzy podstawowe szyny:

  1. sterująca (kontrolna) – określa rodzaj operacji jaki ma być wykonany, np. zapis czy odczyt danych;
  2. adresowa (rdzeniowa) – określa np. z jakiej komórki pamięci sygnał ma zostać odczytany lub do jakiej komórki pamięci sygnał ma zostać zapisany;
  3. danych – tą szyną przesyłane są właściwe dane.

Ze względu na typ prowadzonej transmisji magistrale można podzielić na:

  1. Równoległe – sygnały przesyłane są równolegle, jednocześnie wieloma kanałami (np. przewodami, ścieżkami); do magistral tego typu należą m.in. PCI, AGP, FSB.
  2. Szeregowe – sygnały są przesyłane szeregowo, jednym lub wieloma pojedynczymi kanałami; do nich należą magistrale: USB, RS-232, PCI Express.

Ze względu na sposób transmisji można wyróżnić magistrale:

  • jednokierunkowe (ang. simplex) – dane przepływają tylko w jednym kierunku;
  • dwukierunkowe (ang. duplex) – dane mogą przepływać w obu kierunkach; możliwe są tu dwa przypadki:
    • dane mogą przepływać w obu kierunkach jednocześnie (ang. full duplex);
    • dane w określonym momencie mogą przepływać tylko w jednym kierunku (ang. half duplex).

Magistrala jest elementem, dzięki któremu system komputerowy staje się jedną całością. Szerokość magistrali, a dokładniej liczba równoległych ścieżek szyny danych, określa ile bitów danych może ona przesłać za jednym razem – w jednym takcie zegara.

Przykłady magistral[edytuj]