Magnetyczna liczba kwantowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Magnetyczna liczba kwantowa (m) – powiązana jest z poboczną liczbą kwantową (l) i przyjmuje wartości całkowite od -l przez 0 do l. Liczba możliwych wartości magnetycznej liczby kwantowej określa liczbę orbitali danego typu (s,p,d itd.). Dla danej wartości głównej liczby kwantowej można wyróżnić trzy orbitale typu p dla każdego z tych orbitali to odpowiednio:

-h/2{\pi}, 0, h/2{\pi}

Kwantuje orientację przestrzenną orbitalnego momentu pędu elektronu w atomie, inaczej mówiąc określa jego rzut (Mz) na wyróżniony kierunek (np. przyłożonego zewnętrznego pola magnetycznego) zgodnie ze wzorem:

M_z=mh/2{\pi}

gdzie:

h – stała Plancka

π – liczba pi

m – magnetyczna liczba kwantowa

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Red. Paweł Kozyra, Słownik szkolny chemia, Wydawnictwo Zielona Sowa Kraków 2005, str. 193