Marceli Czartoryski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marceli Czartoryski
Herb
Pogoń Litewska
Rodzina

Czartoryscy herbu Pogoń Litewska

Data i miejsce urodzenia

30 maja 1841
Paryż

Data i miejsce śmierci

25 listopada 1909
Lozanna

Ojciec

Aleksander Romuald Czartoryski

Matka

Marcelina Czartoryska

Żona

Zuzanna Maria de Riquet

Dzieci

Rozalia Maria Czartoryska

Marceli Adam Konstanty Czartoryski (ur. 30 maja 1841 w Paryżu, zm. 25 listopada 1909 w Lozannie) – polski kolekcjoner.

Syn Aleksandra Romualda Czartoryskiego (1811–1886) oraz Marceliny z Radziwiłłów Czartoryskiej. 31 lipca 1866 poślubił w Paryżu Zuzannę Marię de Riquet (1844–1918), był właścicielem terenów Lasu Wolskiego i Woli Justowskiej w Krakowie. Jego jedynym dzieckiem była Rozalia Maria Czartoryska (1871–1891).

W latach 1870–1894 był prezesem Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. Kolekcjonował wraz z żoną dzieła sztuki, w 1872 podarował kolekcję sztuki egipskiej (między innymi kilkanaście amuletów, figurek uszebti) Uniwersytetowi Jagiellońskiemu (obecnie w Instytucie Archeologii UJ). Sfinansował oraz odbył wraz z Jackiem Malczewskim podróż do Mediolanu i Wenecji w 1880.

Pochowany został na Cmentarzu Rakowickim w grobowcu rodzinnym Czartoryskich.